thumb| Sphaerulina hyperici (Roberge ex Desm.) Verkley, Quaedvl. & Crous – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes). Pasożyt roślin z rodzaju dziurawiec (Hypericum). Grzyb mikroskopijny, endobiont rozwijający się w tkankach roślin.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sphaerulina, Mycosphaerellaceae, Mycosphaerellales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozowali go w 1842 r. Michel Robert Roberge i Jean Baptiste Henri Joseph Desmazières jako Septoria hyperici. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu Quaedvl. i Crous w 2013 r. Synonimy: Septoria elodis (Westend.) Mussat 1901 Septoria hyperici Roberge ex Desm. 1842 Septoria hyperici var. elodis Westend. 1867
Morfologia Objawy na porażonych roślinach Na obydwu stronach porażonych liści powstają wielokątne lub eliptyczne plamy o długości 3-10 mm i szerokości 2-5 mm. Czasami są nieregularne, ograniczone nerwami liścia. Mają barwę żółtobrązową, pomarańczowobrązową lub brązową i zazwyczaj wokół nich występuje żółte halo. Cechy mikroskopowe W obrębie plam na obydwu stronach liści tworzą się pyknidia o średnicy 70–150 μm. Powstają podskórnie, lub mniej lub bardziej zanurzone w warstwie miękiszu palisadowego. Na ich wewnętrznej ścianie na konidioforach powstają cylindryczne, proste, lub nieco tylko wygięte konidia o wymiarach 18–44 (–50) × (1,5–) 2–2,5 μm. Posiadają 1–3 przegrody.
Występowanie i siedlisko Sphaerulina hyperici znana jest w niektórych krajach Europy. W Polsce podano stanowiska na dziurawcu kosmatym, dziurawcu czterobocznym, dziurawcu skapolistnym i dziurawcu zwyczajnymWiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, .
Na dziurawcu może jeszcze występować Septoria hypericorum N.P. Golovina, w Polsce jednak nie notowano tego gatunku.
Przypisy
Kategoria:Mycosphaerellaceae Kategoria:Mykobiota Polski