Kalendarium historii Wrocławia – uporządkowane chronologicznie wydarzenia we Wrocławiu od zakończenia II wojny światowej do końca roku 1988.
Lata 1945–1950
1945 thumb|250px|Ostrów Tumski zniszczony wskutek działań wojennych thumb|250px|right|Szaberplac przy pl. Grunwaldzkim thumb|250px|Czyn społeczny w r. 1947 z udziałem prezydenta B. Kupczyńskiego 14 marca Bolesław Drobner został mianowany prezydentem Wrocławia. 10 maja odbyło się pierwsze zebranie Zarządu miasta. 12 maja uruchomiono pierwszy prowizoryczny wodociąg. 10 czerwca ukazał się pierwszy numer tygodnika „Nasz Wrocław”. 16 czerwca otwarto kino „Warszawa”. Premierowym filmem był „Majdanek”. 16 czerwca założono Pierwszy Klub Sportowy Ślęza Wrocław. 26 czerwca ukazał się pierwszy numer tygodnika „Naprzód Dolnośląski” sygnowany jako organ WKR Polskiej Partii Socjalistycznej Dolnego Śląska. 29 czerwca odbyła się pierwsza polska uroczystość w Teatrze Miejskim, Akademia Morska. Koncert Miejskiej Orkiestry Symfonicznej pod batutą Stanisława Syryłły. 19 lipca otwarto regularne połączenie kolejowe z Warszawą. 27 lipca wydano zarządzenie dotyczące zmian nazw ulic we Wrocławiu. Przemianowano wówczas m.in. ulice Adolf-Hitler-Straße na Adama Mickiewicza, Bismarckstraße na Bolesława Chrobrego, Matthiasstraße na Generalissimusa Józefa Stalina. 2 sierpnia na konferencji poczdamskiej zapadła decyzja o przyznaniu Wrocławia Polsce. Rozpoczęło się przejmowanie miasta przez administrację polską. 13 sierpnia ukazał się pierwszy numer „Trybuny Dolnośląskiej”, tygodnika Polskiej Partii Robotniczej. 22 sierpnia na ulice Wrocławia wyruszył pierwszy tramwaj, kursujący z ul. Spółdzielczej na plac Grunwaldzki. 1 września w szkołach przy ul. Nowowiejskiej (dawna Szkoła Ludowa im. Johanna Pestalozziego obecnie SP 1), przy ul. J. Kasprowicza na Karłowicach oraz przy ul. Rafała Krajeńskiego na Sępolnie (obecnie SP 45) oraz w liceum ogólnokształcącym przy ul. Poniatowskiego (obecne I Liceum Ogólnokształcące) rozpoczęto rok szkolny. 8 września przedstawieniem „Halki” Stanisława Moniuszki rozpoczęła działalność Opera Wrocławska. 12 października na terenie miasta wprowadzono godzinę policyjną. 17 października wyszedł pierwszy wrocławski numer dziennika „Pionier”, późniejszego „Słowa Polskiego”. Poprzednie 44 numery były redagowane i drukowane w Legnicy. 1 listopada otwarty został Miejski Teatr Dramatyczny. 15 listopada rozpoczął działalność dydaktyczną Uniwersytet Wrocławski. Inauguracyjny wykład, pierwszy w powojennej historii Wrocławia, wygłosił prof. Kazimierz Idaszewski. Pod koniec roku we Wrocławiu mieszkało około 35 tys. Polaków, przybyłych głównie ze Lwowa, Krakowa, Warszawy i Wielkopolski.
1946 thumb|250px|Otwarcie Wystawy Ziem Odzyskanych, punktu kulminacyjnego wstępnego zagospodarowywania ziem zachodnich; od lewej Stanisław Szwalbe, Bolesław Bierut, Konstanty Rokossowski i Hilary Minc thumb|250px|Kongres Intelektualistów we Wrocławiu Otwarto hutę metali nieżelaznych należącą przed wojną do spółki Schaefer-Schael, zniszczoną w 73%. W roku 1947 zatrudniała 500 pracowników i wytwarzała 7200 ton metali kolorowych rocznie. W styczniu utworzono Wrocławską Dyrekcję Odbudowy, aby skoordynować i przyśpieszyć działania w budownictwie. W lutym liczba mieszkańców Wrocławia wynosiła 171 tys.. 18 marca przy Oficerskiej Szkole Saperów założono klub sportowy Pionier, poprzednik Śląska Wrocław. 4 maja odbyło się pierwsze posiedzenie Miejskiej Rady Narodowej. W czerwcu zapadła decyzja o likwidacji targowiska na placu Grunwaldzkim, tzw. szaberplacu. 13 lipca zgodnie z uchwałą zarządu miasta przemianowano 150 wrocławskich ulic. 21 lipca sprowadzono ze Lwowa do Wrocławia część zbiorów Ossolineum i płótna Panoramy Racławickiej. W sierpniu Antoni Zięba założył III Liceum Ogólnokształcące, jako drugą szkołę średnią w mieście. 29 września została otwarta rozgłośnia Lokalna Polskiego Radia – Radio Wrocław. Stacja nadawała na falach średnich z mocą 0,5 kW. 1 listopada gazeta codzienna „Pionier” na życzenie czytelników zmieniła tytuł na „Słowo Polskie”.
1947 Zakończono zasadniczą fazę wysiedlania Niemców – do roku 1946 przesiedlono 160 tys. niemieckich mieszkańców Wrocławia, a w roku 1947 – 63 tysiące. Państwowa Fabryka Maszyn Carl Waiden przyjęła nazwę „Fabryka Urządzeń Mechanicznych” (FUM); tego samego roku uruchomiono produkcję pił ramowych do metali, wiertarek kolumnowych i strugarek poprzecznych. Z połączenia dwóch klubów sportowych „Pionier” i „Podchorążak” powstał Wojskowy Klub Sportowy Śląsk Wrocław. 24 czerwca przyznano gminie Wrocław kredyt 119 mln zł na prace remontowo-porządkowe w celu przygotowania miasta do Wystaw Ziem Odzyskanych. 6 listopada zorganizowano ogólnowrocławski pokazowy czyn społeczny z udziałem prezydenta Bronisława Kupczyńskiego. 1 grudnia zapadła decyzja rady miejskiej o utworzeniu targowiska na placu Nankiera. W grudniu odbył się zjazd Polskiej Partii Socjalistycznej, na którym krytykowano ideę połączenia się z PPR.
1948 20 lipca odbył się we Wrocławiu demonstracyjny Kongres Jedności Młodzieży Polskiej, w którym wzięli udział przedstawiciele wszystkich organizacji młodzieżowych w Polsce. 25 lipca została otwarta Wystawa Ziem Odzyskanych, która trwała do października. Odwiedziło ją 1,5 miliona ludzi. W dniach 25–28 lipca w auli Politechniki Wrocławskiej odbył się Światowy Kongres Intelektualistów w Obronie Pokoju, w którym udział wzięło 400 osób z całego świata, związanych z nauką i sztuką. podczas Kongresu Intelektualistów przebywający w hotelu Monopol Pablo Picasso stworzył symbol gołąbka pokoju, używanego następnie przez organizacje pokojowe. 19 września miał miejsce ogólnopolski zjazd historyków, na którym minister oświaty Stanisław Skrzeszewski w swym programowym przemówieniu nakreślił konieczność rewizji dziejów zgodnie z duchem marksizmu. 12 października odbyło się we Wrocławiu rozszerzone plenum Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego, podczas którego zadecydowano o czystkach w zawodzie nauczycielskim. 8 grudnia uruchomiono wrocławskie pogotowie ratunkowe, z siedzibą przy szpitalu Polskiego Czerwonego Krzyża przy ul. Poniatowskiego 2. W czerwcu 1949 roku przeniesiono je do nowej siedziby przy ul. Mikołaja Reja 13. 16 grudnia ukazał się pierwszy numer drugiego wrocławskiego dziennika, „Gazety Robotniczej”, będącego organem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Dziennik powstał z połączenia „Wrocławskiego Kuriera Ilustrowanego” (do 1947 „Naprzód Dolnośląski”) i „Trybuny Dolnośląskiej”. Z końcem 1948 roku Wrocław przekroczył liczbę 300 tys. mieszkańców.
1949 W marcu Pogotowie Ratunkowe przeniosło się na ulicę Mikołaja Reja 23. 2 kwietnia otwarto Teatr Żydowski. 11 września odbyły się na Psim Polu Ogólnopolskie Uroczystości Dożynkowe.
1950 Wrocław liczył 315 tys. mieszkańców; blisko połowa z nich urodziła się na wsi.
Lata 1951–1960 200px|thumb|Katedra wrocławska – widok obecny 200px|thumb|Pomnik Aleksandra Fredry
1951 Do Wrocławia przyłączono nowe miejscowości: Bieńkowice, Brochów, Jagodno, Klecinę, Lamowice Stare, Miłostów, Muchobór Wielki, Oporów, Ołtaszyn, Wojnów, Wojszyce, Zakrzów, Zgorzelisko. Uniwersytet Wrocławski został podzielony na kilka niezależnych uczelni. WKS Śląsk Wrocław zmienił nazwę na OWKS i został dopuszczony do poszerzonej drugiej ligi. 29 lipca konsekrowano wrocławską katedrę, odbudowaną ze zniszczeń wojennych.
1952 W wyniku reformy administracyjnej miasta w miejsce dotychczasowych komisariatów obwodowych Wrocław został podzielony na 5 dzielnic: Krzyki, Psie Pole, Fabryczna, Stare Miasto i Śródmieście.
1953 Wrocław uzyskał I miejsce w kraju pod względem średniej szybkości tramwajów, która wynosiła 14,5 km/h.
1954 Rozpoczęła się budowa Kościuszkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej położonej w okolicach ulic Świdnickiej i Tadeusza Kościuszki. Budowę zakończono w 1956 roku. Żużlowcy Sparty Wrocław zdobyli po raz pierwszy w historii klubu wicemistrzostwo Polski; w następnym sezonie obronili tytuł. Zakończono akcję wysiedlania ludności niemieckiej z Wrocławia.
1956 W mieście odbywały się demonstracje i wiece, na których wzywano do demokratyzacji życia w kraju. Bolesław Kominek został biskupem administratorem archidiecezji wrocławskiej. Zmieniono nazwę klubu sportowego OWKS Wrocław na CWKS.. Zainaugurowała działalność grupa satyryczna tworząca radiowy magazyn rozrywkowy pod nazwą Studio 202, nadawany na antenie Radia Wrocław. Nazwa audycji pochodzi od numeru studia, gdzie po raz pierwszy zebrała się grupa inicjatywna: Izabela Sobkowicz, Włodzimierz Rosiński, Andrzej Waligórski, Hanna Jarosz i Stanisław Bockenheim. 15 lipca na wrocławskim rynku postawiono przywieziony ze Lwowa pomnik Aleksandra Fredry. W lipcu rozpoczął działalność Komitet Odbudowy Panoramy Racławickiej. We wrześniu rozpoczęło działalność Towarzystwo Miłośników Wrocławia. 4 października na pl. Grunwaldzkim doszło do 600-osobowej demonstracji studenckiej pod hasłem „My chcemy światła”, której pretekstem było wyłączenie światła w domach studenckich. Demonstracja udała się pod Urząd Wojewódzki, a następnie na rynek. 26 listopada znaleziono zwłoki Chaima J., ofiary śmiertelnego postrzału. Była to pierwsza wrocławska ofiara seryjnego mordercy Władysława Baczyńskiego.
1957 przy ul. Pereca otwarto VII Liceum Ogólnokształcące, w 1984 roku przeniesiono je na ul. Kruczą. W styczniu i w kwietniu seryjny morderca Władysław Baczyński dokonał kolejnych zbrodni we Wrocławiu. Jego ofiarami byli Józef S. i Józef W. Józef S. został zastrzelony w obecności swego 5-letniego syna. W sierpniu klub sportowy CWKS Wrocław wrócił do nazwy WKS „Śląsk” Wrocław.
1958 Ukazał się pierwszy numer Kalendarza Wrocławskiego. Rozpoczęto prace budowlane poza ścisłym centrum miasta, dając początek kilku osiedlom, m.in. „Południe”. Do grupy satyrycznej Studio 202 dołączyła Ewa Szumańska.
1959 13 września na lotnisku na Gądowie otwarto Wrocławski Salon Lotniczy, którego otwarcie przyciągnęło 200 tys. widzów. 21 września sąd wojewódzki we Wrocławiu skazał Władysława Baczyńskiego na karę śmierci za czterokrotne zabójstwo.
1960 Liczba ludności Wrocławia wynosiła 432 tys.
Lata 1961–1970 thumb|250px|Ubiór ochronny służby zdrowia w okresie epidemii ospy we Wrocławiu thumb|250px|Dworzec Wrocławskiej Kolei Dojazdowej na pl. Staszica thumb|200px|Wrocławski trzonolinowiec
1961 W zakładach Elwro przystąpiono po raz pierwszy w Polsce do przygotowania seryjnej produkcji maszyny cyfrowej UMC-1. Odbudowano zniszczoną podczas wojny część hotelu Monopol. 22 lipca zainaugurowano Wrocławskie Święto Kwiatów, obchodzone równolegle z rocznicą Manifestu PKWN.
1962 Zakłady Elwro rozpoczęły produkcję komputera Odra 1002, dając początek serii komputerów tranzystorowych. 14 grudnia wyemitowano pierwszą audycję regionalną telewizji wrocławskiej pt. „Miłe złego początki”. Autorami byli Ewa Szumańska i Andrzej Waligórski.
1963 1 lipca zdiagnozowano pierwszy przypadek ospy prawdziwej we Wrocławiu. W wyniku epidemii ospy prawdziwej we Wrocławiu zachorowało 99 osób, a zmarło 7. 8 lipca zmarła pierwsza ofiara epidemii ospy prawdziwej we Wrocławiu, Leokadia Kowalow, pielęgniarka szpitala przy ul. Rydygiera. 17 lipca w dzienniku „Słowo Polskie” po raz pierwszy poinformowano mieszkańców Wrocławia o przypadkach ospy prawdziwej w mieście. 22 lipca, pomimo epidemii ospy prawdziwej we Wrocławiu, władze nie odwołały w mieście obchodów rocznicy Manifestu Lipcowego i Święta Kwiatów. 26 lipca liczba zachorowań na ospę prawdziwą w mieście wyniosła 31, w tym cztery ofiary śmiertelne. 5 sierpnia zmarła ostatnia ofiara epidemii ospy we Wrocławiu, lekarz Stanisław Zawada. 10 sierpnia w mieście zanotowano ostatni przypadek zachorowania na ospę prawdziwą. 19 września Wrocław uznano za miasto wolne od epidemii ospy prawdziwej. Wrocław był gospodarzem Mistrzostw Europy w koszykówce mężczyzn.
1964