Nagroda Goya dla najlepszej aktorki drugoplanowej (hiszp. Premio Goya a la mejor interpretación femenina de reparto) – nagroda filmowa przyznawana od 1987 roku przez Hiszpańską Akademię Sztuki Filmowej za najlepszą drugoplanową rolę żeńską.

Najwięcej nagród w tej kategorii - po dwie - zdobyły dotychczas: Verónica Forqué, María Barranco, Rosa María Sardà i Candela Peña. Najczęściej nominowane były Barranco i Peña - po 5 razy każda z nich.

Laureatki i nominowane 1986–1990 1986: Verónica Forqué – Rok przebudzenia (El año de las luces) Chus Lampreave – Rok przebudzenia (El año de las luces) María Luisa Ponte – El hermano bastardo de Dios

1987: Verónica Forqué – Maurowie i chrześcijanie (Moros y cristianos) Marisa Paredes – Biała maseczka (Cara de acelga) Terele Pávez – Laura, del cielo llega la noche

1988: María Barranco – Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios) Laura Cepeda – Baton Rouge Terele Pávez – Zimowy dziennik (Diario de invierno) Chus Lampreave – Oczekiwanie w niebie (Espérame en el cielo) Julieta Serrano – Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios)

1989: María Asquerino – Morze i czas (El mar y el tiempo) Chus Lampreave – Zagraniczne zakupy (Bajarse al moro) María Barranco – Przedmioty miłości (Las cosas del querer) Amparo Rivelles – Markiz Esquilache (Esquilache) Concha Velasco – Markiz Esquilache (Esquilache)

1990: María Barranco – Lulu (Las edades de Lulú) Rosario Flores – Pod wiatr (Contra el viento) Loles León – Zwiąż mnie (¡Átame!)

1991–2000 1991: Kiti Manver – Wszystko dla kasy (Todo por la pasta) María Barranco – Oniemiały król (El rey pasmado) Cristina Marcos – Wysokie obcasy (Tacones lejanos)

1992: Chus Lampreave – Belle époque (Belle Époque) Mary Carmen Ramírez – Belle époque (Belle Époque) Pastora Vega – Za dużo serca (Demasiado corazón)

1993: Rosa María Sardà – Dlaczego nazywają to miłością, jeśli to seks? (¿Por qué lo llaman amor cuando quieren decir sexo?) María Barranco – Ruda wiewiórka (La ardilla roja) Rossy de Palma – Kika

1994: María Luisa Ponte – Kołysanka (Canción de cuna) Candela Peña – Policzone dni (Días contados) Silvia Munt – Namiętność po turecku (La pasión turca)

1995: Pilar Bardem – Po śmierci o nas zapomną (Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto) Chus Lampreave – Kwiat mego sekretu (La flor de mi secreto) Rossy de Palma – Kwiat mego sekretu (La flor de mi secreto)

1996: Mary Carrillo – Po drugiej stronie ogrodu (Más allá del jardín) Maribel Verdú – Celestyna (La Celestina) Loles León – Anarchistki (Libertarias)

1997: Charo López – Sekrety serca (Secretos del corazón) Ángela Molina – Drżące ciało (Carne trémula) Vicky Peña – Sekrety serca (Secretos del corazón)

1998: Adriana Ozores – Godzina odważnych (La hora de los valientes) Alicia Sánchez – Dzielnica (Barrio) Loles León – Dziewczyna marzeń (La niña de tus ojos) Rosa María Sardà – Dziewczyna marzeń (La niña de tus ojos)

1999: María Galiana – Samotne (Solas) Adriana Ozores – Bądźcie znowu razem (Cuando vuelvas a mi lado) Julieta Serrano – Bądźcie znowu razem (Cuando vuelvas a mi lado) Candela Peña – Wszystko o mojej matce (Todo sobre mi madre)

2000: Julia Gutiérrez Caba – You’re the One (Una historia de entonces) Chusa Barbero – Buziaki dla wszystkich (Besos para todos) Terele Pávez – Kamienica w Madrycie (La comunidad) Ana Fernández – You’re the One (Una historia de entonces)

2001–2010 2001: Rosa María Sardà – Bez wstydu (Sin vergüenza) Rosana Pastor – Joanna Szalona (Juana la Loca) Elena Anaya – Lucia i seks (Lucía y el sexo) Najwa Nimri – Lucia i seks (Lucía y el sexo)

2002: Geraldine Chaplin – Miasto bez granic (En la ciudad sin límites) María Esteve – Po drugiej stronie łóżka (El otro lado de la cama) Mar Regueras – Uraza (Rencor) Tina Sainz – Historia pocałunku (Historia de un beso)

2003: Candela Peña – Moimi oczami (Te doy mis ojos) María Botto – Żołnierze spod Salaminy (Soldados de Salamina) Mónica López – W mieście (En la ciudad) María Pujalte – Nie ugniemy się (El lápiz del carpintero)

2004: Mabel Rivera – W stronę morza (Mar adentro) Silvia Abascal – Wilk (El lobo) Victoria Abril – Siódmy dzień (El 7° día) Mercedes Sampietro – Nieświadomi (Inconscientes)

2005: Elvira Mínguez – Tapas Marta Etura – Pamiętaj o mnie (Para que no me olvides) Pilar López de Ayala – Obaba Verónica Sánchez – Camarón

2006: Carmen Maura – Volver Ariadna Gil – Kapitan Alatriste (Alatriste) Lola Dueñas – Volver Blanca Portillo – Volver

2007: Amparo Baró – Siedem stołów bilardowych (Siete mesas de billar francés) Geraldine Chaplin – Sierociniec (El orfanato) Nuria González – Detektywi w spódnicach (Mataharis) María Vázquez – Detektywi w spódnicach (Mataharis)

2008: Penélope Cruz – Vicky Cristina Barcelona Elvira Mínguez – Tchórze (Cobardes) Rosana Pastora – Spisek w Eskurialu (La conjura de El Escorial) Tina Sainz – Sangre de mayo

2009: Marta Etura – Cela 211 (Celda 211) Pilar Castro – Grubasy (Gordos) Verónica Sánchez – Grubasy (Gordos) Vicky Peña – Konsul Sodomy (El cónsul de Sodoma)

2010: Laia Marull – Czarny chleb (Pa negre) Pilar López de Ayala – Lope Terele Pávez – Hiszpański cyrk (Balada triste de trompeta) Ana Wagener – Biutiful

2011–2020 2011: Ana Wagener – Uśpiony głos (La voz dormida) Pilar López de Ayala – Intruzi (Intruders) Goya Toledo – Maktub Maribel Verdú – Nie zrywa się kwiatów (De tu ventana a la mía)

2012: Candela Peña – Wieczni kowboje (Una pistola en cada mano) Chus Lampreave – Artysta i modelka (El artista y la modelo) María León – Wybuchowa Carmina (Carmina o revienta) Ángela Molina – Śnieżka (Blancanieves)

2013: Terele Pávez – Wredne jędze (Las brujas de Zugarramurdi) Nathalie Poza – Jego wszystkie kobiety (Todas las mujeres) Susi Sánchez – 10.000 nocy (10.000 noches en ninguna parte) Maribel Verdú – 15 lat i 1 dzień (15 años y un día)

2014: Carmen Machi – Jak zostać Baskiem (Ocho apellidos vascos) Bárbara Lennie – 9 mil (El Niño) Mercedes León – Stare grzechy mają długie cienie (La isla mínima) Goya Toledo – Marsella

2015: Luisa Gavasa – Krwawe gody (La novia) Marian Álvarez – Szczęśliwych 140 (Felices 140) Nora Navas – Szczęśliwych 140 (Felices 140) Elvira Mínguez – Nieznany (El desconocido)

2016: Emma Suárez – Kolejna skóra (La próxima piel) Terele Pávez – Przez otwarte drzwi (La puerta abierta) Candela Peña – Kiki i sekrety seksu (Kiki, el amor se hace) Sigourney Weaver – Siedem minut po północy (A Monster Calls)

2017: Adelfa Calvo – Autor (El autor) Anna Castillo – Powołanie (La llamada) Belén Cuesta – Powołanie (La llamada) Lola Dueñas – Trudno powiedzieć żegnaj (No sé decir adiós)

2018: Carolina Yuste – Carmen i Lola (Carmen y Lola) Ana Wagener – Królestwo (El reino) Natalia de Molina – Kto ci zaśpiewa (Quién te cantará) Anna Castillo – Podróż do pokoju matki (Viaje al cuarto de una madre)

2019: Julieta Serrano – Ból i blask (Dolor y gloria) Natalia de Molina – Adiós Mona Martínez – Adiós Nathalie Poza – Póki trwa wojna (Mientras dure la guerra)

2020: Nathalie Poza – Wesele Rosy (La boda de Rosa) Juana Acosta – Niewygodny układ (El inconveniente) Verónica Echegui – Explota Explota Natalia de Molina – Uczennice (Las niñas)

2021–2030 2021: Nora Navas – Wolność (Libertad) Sonia Almarcha – Szef roku (El buen patrón) Aitana Sánchez-Gijón – Matki równoległe (Madres paralelas) Milena Smit – Matki równoległe (Madres paralelas)

2022: Susi Sánchez – Pięć małych wilczków (Cinco lobitos) Ángela Cervantes – Macierzyństwo (La maternal) Marie Colomb – Bestie (As bestas) Penélope Cruz – 24 godziny (En los márgenes) Carmen Machi – Świnka (Cerdita)

2023: Ane Gabarain – 20 000 gatunków pszczół (20.000 especies de abejas) Luisa Gavasa – El maestro que prometió el mar Itziar Lazkano – 20 000 gatunków pszczół (20.000 especies de abejas) Clara Segura – Creatura Ana Torrent – Zamknij oczy (Cerrar los ojos)

2024: Clara Segura – Autobus 47 (El 47) Nausicaa Bonnín – Agentka (La infiltrada) Macarena García – Niech płonie (Casa en flames) Maria Rodríguez Soto – Niech płonie (Casa en flames) Aixa Villagrán – Czerwona dziewica (La virgen roja)

2025: Nagore Aranburu – Niedziele (Los domingos) Miryam Gallego – Romería Elena Irureta – Dźwięki miłości (Sorda) Maria de Medeiros – Portugalska willa (Una quinta portuguesa) Elvira Mínguez – Przyjęcie (La cena)

Aktorki wielokrotnie nominowane Poniżej znajdują się wszystkie aktorki nominowane przynajmniej dwa razy w tej kategorii - w kolejności malejącej (stan na kwiecień 2026).

Aktorka Nagrody NominacjeMaría Barranco25Candela Peña25Rosa María Sardà23Verónica Forqué22Chus Lampreave16Terele Pávez16Elvira Mínguez14Nathalie Poza13Julieta Serrano13Ana Wagener13Geraldine Chaplin12Loles León03Pilar López de Ayala03Natalia de Molina03Maribel Verdú03

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona Premios Goya IMdB Nagroda Goya

aktorka drugoplanowa Goya