thumb|Grób Tomasza Strózika na cmentarzu wojskowym na Powązkach Tomasz Strózik (ur. 10 września 1893 w Wrzępi, zm. 26 stycznia 1922 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Franciszka i Józefy z domu Pradel, urodzony 10 września 1893 roku w Wrzępi, pow. Bochnia. Po ukończeniu gimnazjum w Bochni podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był członkiem Związku Strzeleckiego. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. 29 września 1914 roku został mianowany chorążym, a 11 listopada 1915 roku – podporucznikiem. Walczył w szeregach 3, a następnie 6 pułku piechoty, m.in. w Karpatach i na Wołyniu. 18 lutego 1915 roku zachorował. Przebywał na leczeniu w Allgemeine Wiener Krankenhaus w Wiedniu. Pełnił funkcję komendanta plutonu w 10. kompanii 6 pułku piechoty.
Jako porucznik byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 31 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopniaDziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej, 1918, R. 2, nr 2, Warszawa 1918, s. 16.. W 1919 roku został przeniesiony do Stanisławowa, gdzie otrzymał rangę kapitana. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 48 pułku piechoty Strzelców Kresowych. W dniach 3–5 października 1921 roku złożył egzamin wstępny (segregacyjny) na dwuletni Kurs Sztabu Generalnego 1921/23. W chwili powołania do złożenia egzaminu (15 lipca 1921 roku) pełnił służbę w batalionie zapasowym 48 pułku piechoty Strzelców Kresowych. 14 listopada 1921 roku został powołany do Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1921–1923.
Zmarł w czwartek 26 stycznia 1922 roku w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie. Przyczyną zgonu był wrzód w uchu po „hiszpance”. W sobotę 28 stycznia 1922 roku został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A14-6-7)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Od 1919 roku był mężem Adelajdy. Mieli córkę Zofię (ur. 30 listopada 1921).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6320 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich Pierścień Oficerski 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich Medal Zasługi Wojskowej – 20 listopada 1916
Zobacz też Pandemia grypy hiszpanki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym 6 pułku piechoty Legionów Polskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 48 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Oficerowie Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Żołnierze 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1915–1917) Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego (Rada Regencyjna)