Maćkowce (; ) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie wilejskim obwodu mińskiego, około 31 km na wschód od Wilejki.

Historia Pierwsza wzmianka o majątku pochodzi z roku 1794. Niegdyś Maćkowce wchodziły w skład większego majątku z siedzibą w niedalekich Stajkach będącego własnością rodziny Bohdanowiczów herbu Bogoria. W wyniku działu rodzinnego pod koniec XIX wieku Maćkowce zostały wyłączone z klucza i przypadły Józefowi Bohdanowiczowi (1872–1930), żonatemu z Izą Raue (1877–1926). Ostatnią właścicielką majątku była ich córka Maria Bohdanowicz (1900–1942) rozstrzelana niedaleko swego domu przez Gestapo za współpracę z polskim podziemiem.

Po II rozbiorze Polski w 1793 roku dobra te, wcześniej należące do województwa wileńskiego Rzeczypospolitej znalazły się na terenie powiatu wilejskiego (ujezdu) guberni mińskiej, a od 1843 roku – guberni wileńskiej. Po I wojnie światowej folwark Maćkowce wrócił do Polski, po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku znalazł się w gminie Olkowicze, od 1 stycznia 1926 roku w gminie IliaDz.U. z 1925 r. nr 1929, poz. 928, w powiecie wilejskim województwa nowogródzkiego. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem wilejskim została przyłączona do objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.

W 1866 roku wieś nie istniała, w folwarku mieszkało 19 osób. Według powszechnego spisu ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 77 osób, 74 było wyznania rzymskokatolickiego a 3 prawosławnego. Jednocześnie 17 mieszkańców zadeklarowało polską a 60 białoruską przynależność narodową. Było tu 12 budynków mieszkalnych. W 1931 w majątku w 7 domach zamieszkiwało 59 osób, oraz 15 w 2 domach na częściowo rozparcelowanych działkach. W 2009 roku we wsi mieszkały 334 osoby.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Olkowiczach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Ilii i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Olkowiczach. left|thumb|240px|Dwór przed 1939 rokiem left|thumb|240px|Salon (przed 1918 rokiem)

Nieistniejący dwór W latach 1890–1900 Józef Bohdanowicz zbudował tu dwór o architekturze nawiązującej do klasycyzmu. Był to dziewięcioosiowy dom wzniesiony na planie czworokąta. Był przykryty dwuspadowym dachem gontowym. Miał parterowe skrzydła, a trójosiowa część środkowa była piętrowa. Przed nią był portyk w wielkim porządku o czterech kolumnach podtrzymujących trójkątny szczyt z herbem rodzinnym. Od strony ogrodowej za domem był taras, a nad nim – balkon.

Dwór miał układ dwutraktowy. Wielki salon zajmował całą szerokość domu.

W tym samym czasie urządzono tu dość duży park krajobrazowy z częściowo zachowanym starszym drzewostanem.

Dwór nie zachował się, został zniszczony po 1939 roku. Pozostały gołe ściany młyna wodnego (z 1901 roku), czworaki, ruiny stajni i kaplicy.

Majątek Maćkowce został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.

Przypisy

Kategoria:Wsie w rejonie wilejskim Kategoria:Majątki w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)