Tadeusz Franciszek Gołąb (ur. 4 października 1895 w Żywcu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Jana i Marii z Ostrowskich i młodszym bratem kapitana intendenta Jana Józefa Gołębia (ur. 13 marca 1892 roku).
Ukończył Wyższą Szkołę Realną w Żywcu. Powołany do armii austriackiej. Walczył w kampanii włoskiej w Alpach Karnickich i Dolomitach, w szeregach c. i k. 56 pułku piechoty. 1 sierpnia 1916 roku został mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty.
Wstąpił do Armii Polskiej we Francji. W latach 1918–1921 uczestnik walk na froncie ukraińskim, litewsko-białoruskim i bolszewickim.
W okresie międzywojennym pracował pozostał w wojsku jako zawodowy oficer w 13 Kresowej Dywizji Piechoty. W 1924 w stopniu kapitana (starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919 i 605 lokatą w korpusie oficerów piechoty) służył w 44 pułku piechoty. Przez kilka lat był wykładowcą w Dywizyjnej Szkole Podoficerskiej w Nisku. W 1932 był majorem (starszeństwo z dniem 1 stycznia 1931 i 21 lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1934 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko kwatermistrza. W 1938 roku zajmowane przez niego stanowisko zostało przemianowane na stanowisko II zastępcy dowódcy pułku.
W kampanii wrześniowej był w Ośrodku Zapasowym 13 Dywizji Piechoty. Ranny w nogi. Wzięty do niewoli radzieckiej, osadzony w obozie przejściowym (Putywl?) a następnie przeniesiony do obozu w Kozielsku. Osadzony w tzw. „bloku majorowskim” (Skit). Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru, poz. 99 z 2.04.1940, nr akt 300. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany. 28 lipca 2000 nastąpiło oficjalne otwarcie w tym miejscu Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu. Zidentyfikowany jako „Golabuz Tadeusz” podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 15 kwietnia 1943 roku. Przy szczątkach znaleziono dowód osobisty. Figuruje na liście AM 169-124 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 124. Nazwisko Tadeusza Gołębia znajduje się na liście ofiar opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 93 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 94 z 1943. W Archiwum Robla znajduje się pakiet nr 0424, zawierający notatnik nieznanego żołnierza. W zapisanych tam wspomnieniach "Trochę wspomnień o Skicie" znajduje się nazwisko Gołąb. 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło – decyzją nr 439/MON – mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Życie prywatne Tadeusz Franciszek Gołąb był żonaty z Marią z Myślińskich (ur. 8 września 1902 roku w Klewaniu), z którą miał syna Zbigniewa Henryka. Brat żony – podporucznik artylerii Władysław Myśliński także został zamordowany w Katyniu. Maria Gołąb została wraz z synem deportowana na Syberię. W 1941 roku, po amnestii, oboje dostali się do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Maria pełniła służbę w 8 Szpitalu Wojennym jako siostra Czerwonego Krzyża. Zmarła 21 września 1945 roku i została pochowana na brytyjskim cmentarzu wojennym Ramla (Ramleh). Zbigniew Henryk Gołąb zmarł w 2004 roku w Wielkiej Brytanii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 „Polska Swemu Obrońcy” Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Krzyż Wojskowy Karola
Upamiętnienie W listopadzie 2009 roku Zespół Oświatowy w Starej Róży posadził Dąb Pamięci podpułkownika Tadeusza Franciszka Gołąba. Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Adam Moszyński (oprac.): Lista Katyńska. Jeńcy obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk, zaginieni w Rosji sowieckiej. Warszawa: Agencja Omnipress – Spółdzielnia Pracy Dziennikarzy, Polskie Towarzystwo Historyczne, 1989. .
УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, .
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Żywcu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni i szkół wojskowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 44 Pułku Strzelców Legii Amerykańskiej Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Żywcu