Wojciech Łużny (ur. 29 listopada 1959 w Krakowie) – polski fizyk, profesor zwyczajny oraz prorektor ds. kształcenia w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ryszarda, profesora UJ i KUL, slawisty, historyka literatury, filologa, i Anny z domu Zaufal (zm. 2018), romanistki. W 1978 roku zdał maturę w klasie matematyczno-fizycznej w II LO im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Ukończył w 1984 roku studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH, otrzymując dyplom magistra inżyniera specjalności fizyka techniczna. Od tej pory pracuje na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH (poprzednio Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej następnie Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej). W 1986 roku ukończył podyplomowe studia pedagogiczne. Stopień doktora nauk fizycznych uzyskał w 1989 roku na podstawie pracy pt. Własności fizyczne a kinetyka krzepnięcia: studium eksperymentalno-modelowe dla ciekłego galu. Habilitację uzyskał w 1996 roku na podstawie pracy pt. Badania strukturalne wybranych polimerów przewodzących. W 2002 roku został mu nadany tytuł profesora nauk fizycznych.
Od 2005 roku na stanowisku profesora zwyczajnego AGH. W latach 2002–2008 prodziekan, a w latach 2008–2012 dziekan Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH. Od 2016 roku prorektor AGH ds. kształcenia.
Odbył staże naukowo-badawcze w NTNU w Trondheim w Norwegii, na Uniwersytecie J. Fouriera w Grenoble we Francji oraz w DESY (HASYLAB) w Hamburgu w Niemczech.
Członek Polskiego Towarzystwa Fizycznego (od 1984 roku). Pomysłodawca i główny realizator utworzenia Krakowskiego Konsorcjum Naukowego im. M. Smoluchowskiego „Materia-Energia-Przyszłość”, które uzyskało status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego (KNOW) w dziedzinie nauk fizycznych (na lata 2012–2017). Członek Prezydium Komitetu Fizyki PAN w kadencji 2016–2020.
Najważniejsze osiągnięcia naukowe: opracowanie nowych metod badań strukturalnych polimerów przewodzących w oparciu o rozpraszanie promieniowania rentgenowskiego i modelowanie komputerowe. Autor około 120 publikacji oraz dwóch książek Badania strukturalne wybranych polimerów przewodzących (rozprawa habilitacyjna, 1995), Wstęp do nauki o polimerach (podręcznik, 1999).
Główne kierunki badań: badania struktury polimerów metodami dyfrakcyjnymi i modelowania komputerowego, badanie zjawisk samoorganizacji w cienkich warstwach polimerowych, modelowanie struktur i zjawisk w materii nieuporządkowanej.
Turysta górski od dzieciństwa. Jeszcze przed maturą przeszedł samodzielnie wszystkie znakowane szlaki Tatr Polskich, a od początku studiów przystał do AKG AGH, gdzie w grupie Janusza Śmiałka odbył pierwsze wspinaczki i zwiedził kilka jaskiń tatrzańskich. W 1980 roku zaangażował się w organizację wyprawy AKG do Gouffre Berger, ale nie otrzymał paszportu. Pełnił funkcję prezesa AKG. Stara się intensywnie uprawiać i krzewić turystykę wysokogórską oraz narciarstwo.
Mąż Magdaleny z domu Bruzda, z wykształcenia architekt; ojciec: Joanny (ur. 1988), Bartłomieja (ur. 1991), Marcina (ur. 1995).
Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi (2005) Srebrny Krzyż Zasługi (2000) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2000) Nagroda zespołowa Ministra Edukacji Narodowej za działalność naukową (1994) Źródło:.
Przypisy
Bibliografia
Who is Who w Polsce 2005, s. 2300.
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Prorektorzy Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1959