Józef Jankowski, ps. Szydłowski (ur. 1832 (niektóre źródła podają 1831), zm. 12 lutego 1864 w Warszawie) – powstaniec styczniowy, dowódca oddziału, podpułkownik Wojska Polskiego.
Urodził się w 1832 w powiecie mariampolskim. Był synem obywatela ziemskiego, zarządcy dóbr. W 1850 ukończył Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie. W czasie powstania dowodził oddziałem powstańczym składającym się głównie z chłopów, stoczył z nim około 30 lub 40 walk i pozostawał w partyzantce przez ponad rok. Walczył na terenie Mazowsza, w guberni lubelskiej, koło Sandomierza i na Podlasiu. Został naczelnikiem wojskowym powiatu stanisławowskiego. Ostatnią potyczkę z wojskami rosyjskimi stoczył 31 grudnia 1863 pod Bukową Małą i Osową na Lubelszczyźnie, wraz z oddziałem Walerego Wróblewskiego, przybyłym z LitwyEmil Noiński, Działalność partyzancka płk. Józefa Jankowskiego – „Szydłowskiego” (1832 – 1864) w powstaniu styczniowym, „Rocznik Wołomiński” 2010, t. 6, s. 339-356.. Zatrzymany przez Rosjan 21 stycznia 1864 pod Zegrzem, a następnie przetransportowany do Warszawy, gdzie był więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Skazany na śmierć przez sąd polowy, został powieszony 12 lutego 1864 o godzinie 10 na stokach Cytadeli Warszawskiej. Tuż przed śmiercią krzyknął „Niech żyje Polska”.
Jest patronem ulicy na lubelskim Konstantynowie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Instytutu Agronomicznego Kategoria:Dowódcy oddziałów powstania styczniowego Kategoria:Oficerowie powstania styczniowego Kategoria:Powstańcy styczniowi straceni w Warszawie Kategoria:Powstańcy styczniowi w niewoli rosyjskiej Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1864