Kamienica Karola Kretschmera – kamienica znajdująca się w Łodzi przy ul. 6 Sierpnia 5. Kamienica została wpisana do Gminnej Ewidencji Zabytków miasta Łodzi z numerem 1556.

Historia thumb|left|Kamienica na fotografii Bronisława Wilkoszewskiego z 1896 roku W połowie XIX wieku właścicielem rozległej parceli położonej wzdłuż ulicy Benedykta od ul. Piotrkowskiej do ul. Spacerowej był Karol Kretschmer. W 1857 roku Kretschmer uruchomił w podwórzu posesji ręczną tkalnię chustek wełnianych (jeden z najstarszych zakładów w Łodzi), a w 1870 roku wybudował dom frontowy przy ul. Benedykta 1 (współczesny adres ul. Piotrkowska 63).

Fabryka z czasem była rozbudowywana i została zmechanizowana. Ciasna zabudowa parceli oraz problem z dostarczaniem odpowiedniej ilości wody do produkcji spowodowały, że w połowie lat 90. XIX wieku Karol Kretschmer przeniósł fabrykę do nowych budynków przy ul. Kopernika 62.

W 1896 roku na placu pofabrycznym, w tylnej części posesji, została ukończona budowa okazałej kamienicy, w której na parterze umieszczony został skład fabryki Kretschmera, a piętra przeznaczone zostały na mieszkanie fabrykanta. Autorem projektu eklektycznej dwupiętrowej kamienicy z poddaszem był Franciszek Chełmiński – jeden z czołowych architektów w dziejach Łodzi.

Po II wojnie światowej kamienicę zajmowało Miejskie Przedsiębiorstwo Geodezyjne, a od 1995 roku w podziemiach działa Łódzka Piwnica Artystyczna „Przechowalnia”.

W 2016 roku wszczęto procedurę umożliwiającą dokonanie wpisu budynku do rejestru zabytków nieruchomych województwa łódzkiego. Budynek (wraz z wozownią) wpisano do rejestru we wrześniu 2020 pod numerem A/398.

Architektura thumb|left|Kuczka na tyłach kamienicy Kamienica została zbudowana w stylu eklektycznym z bogato zdobioną elewacją. Kunsztowną dekorację stanowią chimery (wieńczące narożny wykusz), muszle, głowy kobiet i głowy lwów, które znajdują przy wejściu od strony ulicy 6 Sierpnia. Parter jest boniowany, bonie ozdabiają również narożniki wykuszy oraz akcentują otwory okienne wyższych kondygnacji. Na drugiej kondygnacji znajduje się duży balkon z tralkową balustradą, a na trzeciej trzy niewielkie, półokrągłe balkoniki. Drugie piętro jest oddzielone od poddasza wydatnym gzymsem.

Na tyłach kamienicy, od strony podwórka, znajduje się kuczka (jedna z nielicznych zachowanych w Łodzi) – pomieszczenie, w którym pobożni Żydzi koczowali przez kilka dni z okazji święta Sukkot. Konstrukcja o formie wykusza, wykonana z drewna, opiera się na trójkątnych wspornikach i ma trzy kondygnacje. Zwieńczona została spadzistym dachem.

Przypisy

Kategoria:Zabytkowe kamienice w Łodzi Kategoria:Architektura eklektyczna w Łodzi Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1896 Kategoria:Śródmieście (Łódź)