Ohbaea balfourii – gatunek byliny z rodziny gruboszowatych z monotypowego rodzaju Ohbaea V.V. Byalt & I.V. Sokolova, Kew Bull. 54: 476. 1999. Występuje w górach w Chinach – w zachodnim Syczuanie i północno-zachodnim Junnanie.
Morfologia Pokrój Zielna, naga bylina wyrastająca z grubego, choć krótkiego korzenia palowego. Liście Skrętoległe, mięsiste, spłaszczone, przyziemne skupione w rozecie, większe niż liście łodygowe. Rozeta przyziemna osiąga do 7 cm średnicy, a poszczególne liście do 3 cm długości, przy szerokości 0,5 cm. Na szczycie są nieco orzęsione. Kwiaty Obupłciowe, zebrane w wierzchotkowaty kwiatostan wieńczący pojedynczą lub kilka łodyg, osiągających do 30 cm wysokości. Kwiaty krótkoszypułkowe, 5-krotne, rzadko 6-krotne. Działki kielicha nierówne, u nasady złączone, osiągają do 3 mm długości. Płatki korony wolne, żółte, osiągają do 7 mm długości. Pręcików jest dwa razy więcej niż płatków (10 lub 12), wyrastają w dwóch okółkach i są nieco krótsze od płatków. Łuski miodnikowe zwężają się równowąsko, osiągają 0,7 mm długości. Owocolistki zrośnięte u nasady, wzniesione, osiągają 5 mm wysokości. Zwieńczone są nitkami słupków długości 2 mm. Owoce Wielonasienne mieszki. Nasiona jajowate, gładkie, o długości 0,6 mm.
Ekologia i zastosowanie Roślina występuje w wąwozach, w murawach oraz na wychodniach skalnych na rzędnych do 2700 do 4000 m n.p.m. Kwitnie we wrześniu, owocuje w październiku.
Przypisy
Kategoria:Gruboszowate