Filipp Michajłowicz Czerokmanow (ros. Филипп Михайлович Черокманов, ur. we wsi Marowka w obwodzie penzeńskim, zm. 8 czerwca 1978 w Woroneżu) – radziecki generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Pracował jako robotnik rolny i pastuch, w maju 1919 został powołany do Armii Czerwonej, w 1920 ukończył szkołę pułkową, w styczniu 1921 został dowódcą plutonu w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym, uczestniczył w likwidacji powstania Antonowa w guberni tambowskiej. W 1922 skończył kursy dowódcze Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, w październiku 1924 został pomocnikiem dowódcy i wkrótce dowódcą kompanii, później dowódcą batalionu, następnie naczelnikiem dywizyjnej szkoły młodszych dowódców, od 1926 należał do WKP(b). W 1936 ukończył kursy „Wystrieł” i został szefem sztabu pułku, w kwietniu 1937 pomocnikiem Wydziału 1 Sztabu Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, w październiku szefem grupy kontroli przy Radzie Wojskowej tego okręgu, a w lutym 1938 dowódcą pułku. W maju 1939 skończył kursy doskonalenia kadry dowódczej przy Akademii Sztabu Generalnego, w październiku 1939 objął dowództwo 148 Dywizji Piechoty w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami w składzie 13 Armii kolejno na Froncie Zachodnim, Centralnym i Briańskim, biorąc udział w walkach obronnych na Białorusi i w bitwie pod Smoleńskiem, był ranny.
Od 16 września 1941 do lutego 1942 ponownie dowodził 148 Dywizją Piechoty, która 9 grudnia 1941 wyzwoliła miasto Jelec, a 25 grudnia Liwny, od 10 lutego 1942 do 27 czerwca 1943 dowodził 6 Gwardyjską Dywizją Piechoty 13/65 Armii Frontu Centralnego, 3 maja 1942 otrzymał stopień generała majora. Uczestniczył w bitwie pod Kurskiem, w lipcu 1943 objął dowództwo 27 Korpusu Piechoty 65 Armii Frontu Centralnego/Białoruskiego, brał udział w operacji czernihowsko-prypeckiej, sforsował rzeki Desna, Snow i Soż, 15 października 1943 dwie dywizje jego korpusu osiągnęły Dniepr w obwodzie homelskim. Uczestniczył w operacji proskurowsko-czerniowieckiej i lwowsko-sandomierskiej, zajmując Beresteczko, Radziechów, Jarosław oraz zajmując przyczółek sandomierski, później brał udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej, w 1945 awansowano go na generała porucznika. Po wojnie nadal dowodził korpusem, w 1948 ukończył wyższe kursy akademickie przy Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa i został dowódcą 29 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty, w lutym 1951 dowódcą 3 Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a w listopadzie 1951 dowódcą 7 Armii w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym. Od lipca 1955 do sierpnia 1957 był zastępcą dowódcy wojsk Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego, następnie zakończył służbę wojskową.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (30 października 1943) Order Lenina (dwukrotnie – 30 października 1943 i 21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 18 stycznia 1942, 3 listopada 1944 i 15 listopada 1950) Order Suworowa I klasy (29 maja 1945) Order Suworowa II klasy (dwukrotnie – 16 września 1943 i 25 sierpnia 1944) Order Kutuzowa II klasy (6 kwietnia 1945) Order Czerwonej Gwiazdy Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 (Czechosłowacja Krzyż Walecznych (Polska Ludowa) I medale.
Przypisy
Bibliografia
http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=8319 (ros.)
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim 1939 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Weteran pracy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Radzieccy dowódcy korpusów w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1978