Stary Dwór (biał. Стары Двор, Stary Dwor; ros. Старый Двор, Staryj Dwor) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim. Wchodzi w skład sielsowietu Woropajewo.
Znajduje tu się przystanek kolejowy Żafarawa, położony na linii Królewszczyzna - Łyntupy.
Historia W 1870 roku wieś w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.
Wieś została opisana w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. Z opisu wynika, że w 1890 roku folwark leżał w okręgu wiejskim Starydwór, w gminie Łuczaj, w powiecie wilejskim. Folwark leżał nad dwoma jeziorami tej nazwy. Znajdował się 86 wiorst od Wilejki. W folwarku należącym do Edwarda Mostowskiego mieszkało 38 mieszkańców katolików, znajdowały się tu gorzelnia, młyn wodny i tartak. W skład okręgu wiejskiego wchodziły wsie: Czaszkowszczyzna, Dniszki, Łomżyno, Macurki, Nowosiołki, Rudziewicze, Staryna, Szafarów i Wojniówka. Okręg zamieszkiwały 444 dusze rewizyjne włościan uwłaszczonych.
W okresie międzywojennym kolonia Stary Dwór leżała w granicach II Rzeczypospolitej w gminie wiejskiej Łuczaj, w powiecie postawskim, w województwie wileńskim.
Powszechny Spis Ludności z 1921 roku rozróżnia stację kolejową, folwark i kolonię. Zgodnie ze spisem, zamieszkiwało:
stację kolejową https://www.google.pl/maps/place/55%C2%B008'51.7%22N+27%C2%B004'59.5%22E/@55.1477,27.0810113,17z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x0:0x0!8m2!3d55.1477!4d27.0832 – 12 osób, 11 było wyznania rzymskokatolickiego a 1 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowało białoruską przynależność narodową. Był tu 1 budynek mieszkalny. folwark https://www.google.pl/maps/place/55%C2%B009'00.1%22N+27%C2%B005'31.8%22E/@55.150032,27.0908606,494m/data=!3m2!1e3!4b1!4m11!1m4!3m3!1s0x0:0x0!2zNTXCsDA5JzA1LjgiTiAyN8KwMDUnMzAuNSJF!3b1!3m5!1s0x0:0x0!7e2!8m2!3d55.150032!4d27.0921625 – 103 osoby, 94 było wyznania rzymskokatolickiego a 9 prawosławnego. Jednocześnie 80 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 23 białoruską. Było tu 8 budynków mieszkalnych. kolonię https://www.google.pl/maps/place/55%C2%B008'50.1%22N+27%C2%B006'02.0%22E/@55.147249,27.0983603,494m/data=!3m2!1e3!4b1!4m11!1m4!3m3!1s0x0:0x0!2zNTXCsDA5JzA1LjgiTiAyN8KwMDUnMzAuNSJF!3b1!3m5!1s0x0:0x0!7e2!8m2!3d55.1472485!4d27.1005487 – 72 osoby, 5 było wyznania rzymskokatolickiego, 26 prawosławnego a 41 staroobrzędowego. Jednocześnie 50 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 21 białoruską a 1 litewską. Było tu 9 budynków mieszkalnych.
W Wykazie miejscowości widnieje jedynie kolonia (folwark w wyniku reformy został rozparcelowany, stacja kolejowa weszła w skład kolonii). W 1931 w 20 domach zamieszkiwało 138 osób.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Łuczaju i prawosławnej w Postawach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Łuczaj.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Stanisławowo gminy ŁuczajRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik..
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.
Parafia rzymskokatolicka Miejscowość podlega parafii św. Judy Tadeusza w Łuczaju. Odbywają się tutaj niedzielne nabożeństwa.
Przypisy
Bibliografia Państwowe Centrum materiałów i danych kartograficzno-geodezyjnych Republiki Białorusi Strona radzima.net
Kategoria:Wsie w rejonie postawskim Kategoria:Kolonie w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kolonie w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Folwarki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Folwarki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)