thumb Zasłonak żółtawy (Thaxterogaster ochroleucus (Schaeff.) Niskanen & Liimat.) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Thaxterogaster, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał ten takson Jacob Christian von Schaeffer w 1774 r. jako Agaricus ochroleucus. W 2022 r. Tuula Niskanen i Kare Liimatainen przenieśli go do rodzaju Aureonarius Synonimy: Agaricus ochroleucus Schaeff. 1774 Cortinarius ochroleucus (Schaeff.) Fr. 1838 Dermocybe ochroleuca (Schaeff.) Wünsche 1877 Gomphos ochroleucus (Schaeff.) Kuntze 1891 Myxacium ochroleucum (Schaeff.) P. Kumm. 1871.

Nazwę polską nadał Andrzej Nespiak w 1975 r. Jest niespójna z aktualną nazwą naukową.

Morfologia Kapelusz Średnica 2–6 cm, początkowo łukowaty, potem spłaszczony z szerokim garbem. Powierzchnia białawoochrowa z jedwabistym połyskiem (przynajmniej u młodych okazów). Jest tylko słabo higrofaniczny; w stanie wilgotnym staje się nieznacznie lepki i ciemniejszy – kremowy do ochrowego. Blaszki Przyrośnięte, średnio gęste lub rzadkie. Trzon Wysokość 2–9 cm, grubość 5–12 mm, początkowo pełny, potem pusty, walcowaty lub wrzecionowaty. Powierzchnia biaława i jedwabista ze strefą pierścieniową. Zasnówka biała. Miąższ grzyba Cienki, białawy, pod działaniem KOH czerwonawy. Smak gorzki, zapach niewyraźny. Zarodniki Zarodniki eliptyczne, raczej gładkie, o rozmiarach 7–8 × 4–5,5 μm. Gatunki podobne zasłonak biały (Cortinarius eburneus) rośnie raczej pod drzewami iglastymi i jego miąższ nie zmienia barwy pod działaniem KOH. Cortinarius causticus jest bardziej oślizgły, ma charakterystyczny zapach, a gorzka jest tylko jego skórka kapelusza.

Występowanie i siedlisko Znane są jego stanowiska w Ameryce Północnej, Europie i Maroku. W Europie występuje w niektórych tylko krajach. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko.

Grzyb mikoryzowy. Rośnie na ziemi w lasach liściastych, pojedynczo lub w grupach, szczególnie pod dębami i bukami od września do listopada.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate