Zofia Lewakowska, swoje prace sygnowała też jako Z. Lewakowska (ur. 1892 we Lwowie (?)Miejsce urodzenia domniemane., zm. 6 sierpnia 1950 w Szczecinie) – polska dziennikarka, redaktorka i tłumaczka literatury francuskiej.
Życiorys thumb|left|Redakcja IKC, od lewej: Zofia Lewakowska, Ludwik Tomanek, Maria Manberowa; 1935. Pochodziła ze Lwowa. Po przeniesieniu się do Krakowa, najpierw pracowała jako redaktorka w Gońcu KrakowskimAdam Bańdo - “Ilustrowany Kurier Codzienny” w dziewięćdziesiątą rocznicę powstania (1910–2000), Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis, Folia 9, Studia Ad Bibliothecarum Scientiam Pertinentia II (2003), B. Czasopiśmiennictwo — kultura literacka, str. 132. W owym czasie zajmowała się także tłumaczeniem literatury francuskojęzycznej.
Potem przeniosła się do Ilustrowanego Kuriera Codziennego, gdzie prowadziła dział kobiecy, któremu poświęcona była całostronicowa wkładka Kurier Kobiecy, ukazująca się raz w tygodniuJalu Kurek - Błyskawiczna lista wspomnień, Kwartalnik Historii Prasy Polskiej, rok 1980, tom 19, nr 4, s. 71. Był to pierwszy tego typu cotygodniowy dodatek w polskiej prasie i niemal od razu zyskał ogromną popularność, wypierając z rynku wiele ukazujących się regularnie wydawnictw modowych czy poradnikowych.
Według opisu poety Jalu Kurka, redaktorka Zofia Lewakowska była to:
thumb|Wizyta szwajcarskiej działaczki feministycznej Emilii Gourd w siedzibie IKC. Emilia Gourd (z lewej) i red. Zofia Lewakowska; listopad 1935 W owym czasie była już znaną i cenioną krakowską dziennikarką i brała udział w wielu spotkaniach i rozmowach z wybitnymi polskimi i zagranicznymi przedstawicielkami świata kultury i polityki (m.in. z austriacką śpiewaczką operetkową Mią Handel, polską śpiewaczką Jadwigą Lachowską, szwajcarską działaczką feministyczną Emilie'ą Gourd, polską aktorką teatralną Wandą Siemaszkową, czy też włoską śpiewaczką operową pochodzenia rosyjskiego Xenią Belmas)Zobacz zdjęcia z tych spotkań znajdujące się w zasobach Wikimedia Commons..
Należała do grona najbliższych przyjaciół malarza Wlastimila Hofmana i jego żony Ady, często odwiedzała ich w krakowskim domu, a potem także w Szklarskiej Porębie. Była autorką artykułów o twórczości Hofmana i wielbicielką jego obrazów.
Jej pracę dziennikarską przerwała II wojna światowa, a po wojnie nie zajmowała się już pracą zawodową. W 1950 przebywała u siostry Jadwigi Miczyńskiej w Szczecinie. Tamże w drodze na koncert Ewy Bandrowskiej-Turskiej wpadła pod tramwaj. Zmarła w szpitalu następnego dnia 6 sierpnia 1950, na skutek obrażeń wewnętrznych.
Przekłady Przełożyła na język polski m.in.Dane z katalogu BN: Dom ludzi żyjących (przekład z 1919) – powieść Claude'a Farrère'a Piekło (przekład z 1919) – powieść Henriego Barbusse Odłamek pocisku (przekład z 1920) – powieść Maurice'a Leblanca Syn nocy (przekład z 1921) – powieść Julesa de Gastyne - Gérarda Bourgeois
Przypisy
Linki zewnętrzne Zofia Lewakowska – zbiór prac tłumaczki Zofia Lewakowska na szkicach Wlastymila Hofmana, 1948
Kategoria:Dziennikarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1950