Stanisław Sylwester Raczyński (ur. 1 stycznia 1890 w Tarnopolu, zm. 5 listopada 1955 w Warszawie) – podpułkownik kontrolerów Wojska Polskiego i Ludowego Wojska Polskiego, doktor praw.
Życiorys Syn Władysława (1856–1940) i Marii z d. Siła-Nowicka (1865–1940). W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Pułku Armat Polowych Nr 7, który w 1916 został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 28, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 128. W 1918 był przydzielony do Pułku Artylerii Polowej Nr 22, pozostając oficerem Pułku Artylerii Polowej Nr 128. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów artylerii górskiej i polowej.
W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika. Do 1 lutego 1920 pełnił służbę w Biurze Ewidencyjnym Oddziału II SG na stanowisku szefa Wydziału I Zagranicznego i Wewnętrznego. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w Naczelnym Dowództwie WP (Oddział II), a jego oddziałem macierzystym był 16 pułk artylerii polowej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 61. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Obok stopnia wojskowego przysługiwał mu wówczas tytuł „adiutant sztabowy”. Jego oddziałem macierzystym był nadal 16 pap. W tym samym roku został przeniesiony do Korpusu Kontrolerów.
28 lipca 1922 został mianowany z dniem 1 sierpnia 1922 na stopień majora Korpusu Kontrolerów. W 1923 był adiutantem sztabowym w Grupie III KK, a w 1924 służył w Grupie IX KK. 29 stycznia 1932 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 3. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów. W latach 20. i 30. pozostawał oficerem Korpusu Kontrolerów.
Zmarł 5 listopada 1955 w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1 października 1946) „za bardzo sumienną i gorliwą pracę, związaną z obliczeniem strat i kosztów poniesionych przez Wojsko Polskie w wojnie z Niemcami w roku 1939–1945”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Złoty Krzyż Zasługi (17 marca 1930) „za zasługi na polu administracji wojska”. Srebrny Medal Waleczności (Austro-Węgry) Brązowy Medal Waleczności (Austro-Węgry) Brązowy Medal Zasługi Wojskowej Signum Laudis z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie wywiadu i kontrwywiadu II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy korpusu kontrolerów II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1955