Michaił Stiepanowicz Kożemiakin (ros. Михаил Степанович Кожемякин, ur. w chutorze Wierchniesiolnyj w Obwodzie Wojska Dońskiego (obecnie w obwodzie rostowskim), zm. 1 sierpnia 1995 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Od 1914 mieszkał we wsi Matruk w obwodzie aktobskim, do 1930 skończył 7 klas szkoły, a w 1933 technikum budowlane w Ałma-Acie, pracował jako technik na budowie. Od listopada 1935 służył w Armii Czerwonej, początkowo w artylerii w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym, potem w lotnictwie, w 1939 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Czkałowie (Orenburgu) i został szturmanem (nawigatorem) załogi lotniczego pułku bombowców w Kalinińskim Okręgu Wojskowym. Od stycznia do marca 1940 jako szturman załogi 16 pułku bombowców uczestniczył w wojnie z Finlandią, później służył w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym, w lipcu-sierpniu 1941 jako szturman klucza 411 pułku bombowców Frontu Północno-Zachodniego brał udział w obronie Leningradu. Od sierpnia 1941 do stycznia 1943 był szturmanem eskadry, a od stycznia 1943 do maja 1945 szturmanem 38 pułku bombowców, walczył na Froncie Briańskim, Zachodnim i 1 Ukraińskim, brał udział w operacji orłowsko-briańskiej, rżewsko-syczewskiej, rżewsko-wiaziemskiej, orłowskiej, smoleńskiej i lwowsko-sandomierskiej, berlińskiej i praskiej. Jako nawigator 28 pułku lotnictwa bombowego 219 Dywizji Lotnictwa Bombowego 2 Armii Powietrznej w stopniu majora wykonał 122 loty bojowe, brał udział w 47 walkach powietrznych, w których strącił w grupie 3 samoloty wroga. Po wojnie był szturmanem dywizji lotniczej w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1947 skończył kursy przy Akademii Wojskowo-Powietrznej w Monino, później służył w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym, w 1956 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Od stycznia do grudnia 1957 był głównym szturmanem 24 Armii Powietrznej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a od stycznia 1958 głównym szturmanem 37 Armii Powietrznej w Północnej Grupie Wojsk w Polsce, w sierpniu 1960 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika, 1963-1967 pracował jako inżynier w Naukowo-Badawczym Instytucie Aparatury Radiotechnicznej.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 czerwca 1945) Order Lenina (27 czerwca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie - 7 listopada 1941, 14 marca 1943, 15 lutego 1945 i 30 grudnia 1956) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (10 grudnia 1942) Order Czerwonej Gwiazdy (17 maja 1951) Medal „Za Odwagę” (21 maja 1940) Medal „Za zasługi bojowe” (6 listopada 1945) I inne.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=1572 (ros.)
Kategoria:Radzieccy pułkownicy lotnictwa Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Kuncewskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy i rosyjscy oficerowie w Polsce 1945–1993 Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1995