thumb|Symboliczny grób Stanisława Kiełbasińskiego na Cmentarzu Powązkowskim Stanisław Iwo Kiełbasiński (ur. lub we Władywostoku, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, pilot, rzeźbiarz, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Dory Alicji z domu Celle. Był starszym bratem Jana Władysława Marii (1903–1940), podporucznika rezerwy, również zamordowanego w Katyniu.
Uczestnik wojny 1920. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. Służył w 56 pułku piechoty. Czynny pilot sportowy Aeroklubu Warszawskiego. Od 1926 w Centralnej Szkole Podoficerów Pilotów Lotnictwa w Bydgoszczy. Wskutek wypadku lotniczego w 1926 zmuszony do rezygnacji z latania. Z dniem 30 czerwca 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał w Warszawie.
W sierpniu 1939 zmobilizowany do 1 pułku lotniczego w Warszawie. W kampanii wrześniowej walczył w 2 eskadrze zapasowej. Podczas ewakuacji w kierunku Rumunii pod Darachowem dostał się do niewoli radzieckiej. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. 28.04.1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 052/1 poz. 97, nr akt 3514 z 27.04.1940. Został zamordowany 30.04.1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych dwukrotnie Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986.
Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Obozy NKWD dla jeńców polskich
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, . Hubert Kazimierz Kujawa, Księga Lotników Polskich, Poległych, Zmarłych i Zaginionych w latach 1939 – 1946, Tom I, Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji, bez daty wydania, na prawach rękopisu.
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Ludzie urodzeni we Władywostoku Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej