Dmitrij Jewstigniejewicz Bakanow (; ur. w Moskwie, zm. 6 maja 1989 tamże) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Miał wykształcenie podstawowe, w 1911–1917 pracował w sklepie w Omsku, w sierpniu 1917 został powołany do rosyjskiej armii, w marcu 1918 zdemobilizowany. W sierpniu 1918 wstąpił do Białej Armii, służył w wojskach Komuczu, Dyrektoriatu Ufijskiego, armii Kołczaka i Armii Siemireczenskiej Annienkowa, w grudniu 1919 zdezerterował i przyłączył się do czerwonych, brał udział w wojnie domowej. W 1921 skończył kursy wojskowe w Semipałatyńsku, 1921–1922 brał udział w likwidacji powstania chłopskiego na zachodniej Syberii i Północnym Ałtaju i w walkach z resztkami białych wojsk w Mongolii, później służył w kawalerii w Zachodnim Okręgu Wojskowym, w 1929 ukończył kawaleryjskie kursy doskonalenia kadry dowódczej w Nowoczerkasku, w styczniu 1935 został zwolniony z armii za początkową służbę w Białej Armii i wkrótce za to samo wykluczony z partii.
W grudniu 1941 został ponownie powołany do wojska, walczył na Froncie Zachodnim, w 1942 przywrócono mu prawa członka partii, był p.o. dowódcy i od stycznia 1942 dowódcą pułku piechoty, w czerwcu 1942 został zastępcą dowódcy dywizji, był lekko ranny w walce. W grudniu 1943 skończył kurs Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa i w styczniu 1944 jako zastępca dowódcy dywizji wrócił na front, walczył na 3 Froncie Ukraińskim i 3 Białoruskim (3 czerwca 1944 otrzymał stopień generała-majora), brał udział w operacji nikopolsko-krzyworoskiej, biereznegowato-snigirewskiej, odeskiej, białoruskiej i wiślańsko-odrzańskiej (m.in. w walkach ulicznych w Zaporożu i Poznaniu), później jako dowódca dywizji uczestniczył w szturmie na Berlin.
Po wojnie służył w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech i w Białoruskim Okręgu Wojskowym, w 1952–1956 był zastępcą dowódcy korpusu piechoty w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym, w marcu 1956 został zwolniony do rezerwy. Otrzymał honorowe obywatelstwo Lubania.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (29 maja 1945) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie: m.in. 12 lutego 1943 i 2 października 1944) Order Suworowa II klasy (19 kwietnia 1944) Order Kutuzowa II klasy (6 kwietnia 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order „Znak Honoru” (1967) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Order Virtuti Militari V klasy (Polska Ludowa) Medal za Warszawę 1939–1945 (Polska Ludowa) I inne.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=13 (ros.)
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1989