Bicinium – termin stosowany do określenia dwugłosowych utworów powstałych w epokach renesansu i wczesnego baroku; dawniej używany przez niemieckojęzycznych luterańskich nauczycieli łaciny na określenie duetów komponowanych celach pedagogicznych (nauka kontrapunktu we wszystkich trybach skal kościelnych). Po raz pierwszy termin został użyty w Tabulaturze Jana z Lublina.
Przypisy
Kategoria:Pieśni (formy muzyczne)