Retencja danych – rutynowe zatrzymywanie przez operatorów informacji o tym, kto, z kim i kiedy łączył się (lub próbował to zrobić) za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Dane te powinny być przechowywane przez okres nie dłuższy niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane. Mogą być przechowywane przez dłuższy okres, o ile będą one przetwarzane wyłącznie do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych.
Przechowywane dane Retencji podlegają dane niezbędne do ustalenia zakończenia sieci, telekomunikacyjnego urządzenia końcowego i użytkownika końcowego inicjującego połączenie oraz do którego kierowane jest połączenie, jak również dane niezbędne do określenia daty i godziny połączenia, czasu jego trwania, rodzaju połączenia i lokalizacji telekomunikacyjnego urządzenia końcowego.
Cel przechowywania danych retencyjnych Dane są wykorzystywane przede wszystkim jako źródło informacji i dowody w sprawach karnych. Polskie prawo jednak pozwala uprawnionym instytucjom korzystać z tych danych podczas realizacji swoich „ustawowych zadań”, także w celach prewencyjnych. Tylko sąd i prokurator są zobowiązani do poinformowania osoby o pobieraniu o nim danych. Policja i służby nie mają tego obowiązku.
Instytucje mające dostęp do danych retencyjnych
Sądy Prokuratura Policja Straż graniczna Żandarmeria Wojskowa Służba Kontrwywiadu Wojskowego ABW CBA Służby skarbowe Służba Ochrony Państwa
Przypisy
Bibliografia Fundacja Panoptykon, 2 kwietnia 2012 r. Retencja danych w pytaniach i odpowiedziach Instytut Ekspertyz Sądowych, styczeń 2016 r. Retencja danych telekomunikacyjnych
Kategoria:Bazy danych Kategoria:Bezpieczeństwo publiczne Kategoria:Telekomunikacja