Iwan Nykyforowycz Bojko (, , Iwan Nikiforowicz Bojko; ur. we wsi Żornyszcze, zm. 12 maja 1975 w Kijowie) – radziecki pułkownik, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Pracował jako robotnik rolny, w 1927 skończył szkołę, później uczył się w technikum medycznym w Winnicy. We wrześniu 1930 wstąpił do Armii Czerwonej, ukończył szkołę pułkową w Odeskim Okręgu Wojskowym, służył w pułku kawalerii Kijowskiego Okręgu Wojskowego, w 1935 skończył Uljanowską Szkołę Wojsk Pancernych i został dowódcą plutonu w Naro-Fominsku. Od 1937 służył w Zabajkalskim Okręgu Wojskowym, w 1939 brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł, od 1940 należał do WKP(b), w 1941 został przeniesiony do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.
Po ataku Niemiec na ZSRR walczył jako zastępca dowódcy batalionu i wkrótce dowódca batalionu czołgów na Froncie Centralnym i Froncie Zachodnim, w listopadzie 1941 został ranny. Latem 1942 walczył na Froncie Woroneskim, we wrześniu 1942 został dowódcą pułku czołgów, latem 1943 uczestniczył w bitwie pod Kurskiem, w sierpniu 1943 został ciężko ranny. 28 grudnia 1943 dowodzony przez niego pułku zajął Koziatyn.
1 lutego 1944 objął dowództwo 64 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 1 Frontu Ukraińskiego, na czele której zajął m.in. Nowosielicę i Czerniowce, później brał udział w operacji humańsko-botoszańskiej, lwowsko-sandomierskiej i berlińskiej. 2 sierpnia 1944 otrzymał stopień pułkownika.
Po wojnie był dowódcą pułku czołgów i zastępcą dowódcy korpusu, w 1952 został zastępcą dowódcy dywizji, we wrześniu 1956 został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (dwukrotnie - 10 stycznia 1944Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 10 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 19 января (№ 3 (263)). — С. 1 i 26 kwietnia 1944) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, m.in. w 1942) Order Suworowa II klasy (1945) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy (25 sierpnia 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1943) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Krzyż Walecznych (Polska Ludowa)
Przypisy
Bibliografia Бойко Иван Никифорович (ros.)
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Bohdana Chmielnickiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Radzieccy dowódcy brygad w II wojnie światowej Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1975