Grigorij Wasiljewicz Godin (ros. Григорий Васильевич Годин, ur. we wsi (obecnie w Kraju Stawropolskim), zm. 17 grudnia 1974 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał porucznik artylerii, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W 1920 zdał eksternistycznie egzaminy na tytuł nauczyciela ludowego, w maju 1920 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, uczestniczył w działaniach bojowych w Azerbejdżanie, Armenii i północnego Iranu, w 1921 był żołnierzem ochrony wicekonsula RFSRR w Iranie. W 1925 ukończył wydział artyleryjski szkoły piechoty w Riazaniu i został dowódcą plutonu i szefem łączności dywizjonu w pułku artylerii w Woroneżu, w 1927 skończył kursy artyleryjskie w Kursku, 1932-1934 dowodził dywizjonem artylerii, później był komendantem szkoły pułkowej młodszej kadry dowódczej i dowódcą dywizjonu.
Od czerwca do września 1939 dowodził pułkiem, później został zastępcą szefa sztabu artylerii 10 Korpusu Piechoty i pełniąc tę funkcję brał udział w zajmowaniu przez ZSRR Zachodniej Białorusi, czyli agresji ZSRR na Polskę we wrześniu 1939, następnie w wojnie z Finlandią 1939–1940, podczas której w lutym 1940 został dowódcą 74 pułku artylerii 84 Dywizji Piechoty.
W lipcu 1941 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i na początku sierpnia 1941 został szefem artylerii i zastępcą dowódcy 283 Dywizji Piechoty, od września 1941 walczył w wojnie z Niemcami, od maja do grudnia 1942 był szefem artylerii 48 Armii Frontu Briańskiego. Następnie dowodził brygadą artylerii, od lutego do maja 1943 5 Dywizją Artylerii Przełamania Rezerwy Naczelnego Dowództwa, brał udział m.in. w operacji charkowskiej, w maju 1943 został dowódcą 1 Gwardyjskiej Dywizji Artylerii Przełamania Rezerwy Naczelnego Dowództwa na Froncie Centralnym, uczestniczył w bitwie pod Kurskiem, operacji orłowskiej i czernihowsko-prypeckiej, we wrześniu 1943 został ciężko ranny. Od maja 1944 dowodził artylerią 47 Armii na 1 Froncie Białoruskim, brał udział w operacji białoruskiej, wiślańsko-odrzańskiej (m.in. zajęciu Warszawy, Piły i Wałcza), wschodniopruskiej i berlińskiej. 2 listopada 1944 otrzymał stopień generała porucznika artylerii.
Po wojnie dowodził artylerią 8 Gwardyjskiej Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, od maja 1946 do marca 1947 był dowódcą artylerii i zastępcą dowódcy Południowej Grupy Wojsk w Austrii, w 1948 ukończył Wyższe Kursy Akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa i został dowódcą artylerii Samodzielnej Armii Zmechanizowanej, od sierpnia 1950 do czerwca 1953 kierował Zarządem Artyleryjskich Wyższych Instytucji Edukacyjnych, następnie zakończył służbę z powodu choroby.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (31 maja 1945) Order Lenina (trzykrotnie, w tym 6 kwietnia 1945 i 31 maja 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, w tym 21 lutego 1942 i 3 listopada 1944) Order Suworowa II klasy (23 sierpnia 1944) Order Kutuzowa II klasy (8 września 1943) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (15 kwietnia 1943) Medal za Odwagę (18 stycznia 1942) I inne medale ZSRR oraz zagraniczne ordery i medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=2701 (ros.)
Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Radzieccy generałowie porucznicy artylerii Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wwiedieńskim w Moskwie Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1974