Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Tarnów Wschód diecezji tarnowskiej. Znajduje się we wschodniej części Tarnowa, na osiedlu Grabówka.
Historia Jest to świątynia wzniesiona w latach 1935–1939 według projektu warszawskiego architekta Konstantego Jakimowicza. Do 1939 roku został zbudowany korpus świątyni oraz wieże do wysokości ścian świątyni. Tymi pracami z upoważnienia Kurii Diecezjalnej kierował błogosławiony ks. Roman Sitko. W czasie II wojny światowej prace budowlane zostały przerwane. Nieukończona świątynia pełniła funkcję magazynu dla armii niemieckiej, a po wejściu Armii Czerwonej w styczniu 1945 roku służyła za stajnię dla koni. Budowa świątyni została wznowiona w 1947 roku i zakończyła się w 1952 roku, m.in. podwyższone zostały w tym czasie obydwie wieże według projektu Romana Łomnickiego. Nie została zrealizowana natomiast dekoracja rzeźbiarska, która według pierwotnych planów miała ozdabiać elewację frontową. Pomimo wprowadzenia pewnych modyfikacji budynek jest najlepszym – w diecezji tarnowskiej – przykładem sakralnej architektury modernistycznej. Przed zakończeniem prac budowlanych w 1949 roku biskup tarnowski Jan Stepa erygował przy świątyni parafię. W latach 1962–1963 zostało przebudowane prezbiterium, natomiast w 1978 roku dach świątyni został pokryty blachą miedzianą. Konsekracja świątyni miała miejsce w 1984 roku i dokonał jej biskup tarnowski Jerzy Ablewicz.
Architektura Budowla reprezentuje architekturę modernistyczną z elementami klasycyzmu redukcyjnego. Została wzniesiona z cegły i żelbetu i jest otynkowana. Korpus świątyni jest trzynawowy, w formie bazylikowej z transeptem, sześcioma płytkimi, zblokowanymi kaplicami umieszczonymi przy nawach bocznych oraz dwiema wieżami z przodu. Prezbiterium jest zamknięte ścianą o łuku lekko spłaszczonym, przy nim od strony zachodniej znajduje się zakrystia, a od strony wschodniej kaplica. Część prezbiterialna znacznie jest podwyższona w stosunku do korpusu nawowego. Wnętrze nakrywają stropy żelbetowe podparte wysokimi filarami, w korpusie nawowym podwójnymi. Fasada jest ozdobiona dwiema wieżami o jednakowej wysokości z kruchtami w przyziemiach, poprzedza ją żelbetowy podcień podparty filarami i posiadający zadaszenie łączące się z dachami kaplic przy nawach bocznych. Pomiędzy wieżami, nad podcieniem, znajduje się mozaika przedstawiająca Chrystusa Dobrego Pasterza, wykonana przez Bogdanę i Anatola Drwalów, tarnowskich artystów. Okna świątyni są duże, prostokątne, natomiast w kaplicach bocznych małe i koliste. Nawę główną i transept nakrywają spłaszczone dachy dwuspadowe, nawy boczne i kaplice – dachy pulpitowe, a wieże – spłaszczone dachy namiotowe.
Organy Organy zostały wybudowane przez firmę Zych w 2016 roku. Posiadają mechaniczną trakturę gry. Ich dyspozycja nawiązuje do francuskich organów symfonicznych. Instrument poświęcił 27 listopada 2016 bp Andrzej Jeż, ordynariusz diecezji tarnowskiej.
Dyspozycja instrumentu: Manuał IManuał IIManuał IIIPedałPositif Recit expressif 1. Montre 16'1. Bourdon 16'1. Flute traversiere 8'1. Soubasse 32′2. Montre 8'2. Montre 8'2. Cor de nuit 8'2. Flute 16'3. Flute harmonique 8'3. Salicional 8'3. Viole de Gamba 8'3. Soubasse 16'4. Gambe 8'4. Flute a cheminee 8′4. Voix celeste 8'4. Flute 8'5. Bourdon 8'5. Prestant 4'5. Flute octaviante 4'5. Violoncelle 8'6. Prestant 46. Flute douce 4'6. Nasard harm. 2 2/3'6. Flute 4'7. Doublette 2'7. Nasard 2 2/37. Octavin 2'7. Bombarde 16'8. Cornet 5x8. Quarte de Nasard 2′8. Plein jeu 3-5x8. Trompete 8'9. Fourniture 5x9. Tierce 1 3/5'9. Cornet 5x9. Clairon 4′10. Trompete 8'10. Mixture 5x10. Bombarde 16'11. Clairon 4'11. Cromorne 8'11. Trompette harm. 8'12. Hautbois 8'13. Voix humaine 8'14. Clairon harm. 4
Przypisy
Najświętszego Serca Pana Jezusa Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa Kategoria:Architektura modernizmu w województwie małopolskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1939 Kategoria:Obiekty w Tarnowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków