Jerzy Marowski (ur. 1901, zm. 1961) – polski prawnik, w okresie PRL sędzia Sądu Najwyższego PRL.
Życiorys Urodził się w 1901Według Monitora Polskiego z 1954 był synem Józefa. Według strony Sejm Wielki był synem Stefana i Heleny Rajskiej. . Od 1944 do 1948 był zatrudniony w Ministerstwie Oświaty, gdzie pełnił stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Szkół Wyższych. Pod koniec 1948 został członkiem powołanej w 1947 komisji do spraw opracowania jednolitego polskiego kodeksu cywilnego. Był sędzią Sądu Najwyższego. Publikował w „Państwie i Prawie”.
Zmarł w 1961. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera P-1-38).
Odznaczenia i ordery Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1951) Złoty Krzyż Zasługi (1946).
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zmarli w 1961