Franciszek Szyszka (ur. 30 listopada 1884 w Donatowie, zm. 4 kwietnia 1940 w Częstochowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 30 listopada 1884 roku w Donatowie, pow. kościańskim, w rodzinie Stanisława i Zofii ze Stachowiaków. W styczniu 1919 roku był dowódcą pododcinka Boguszyn w składzie Grupy Leszno, która 6 marca została przekształcona w 6 pułk Strzelców Wielkopolskich, późniejszy 60 pułk piechoty wielkopolskiej. 23 maja 1919 roku został formalnie przyjęty do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z byłej armii niemieckiej i mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1917 rokuTygodnik Urzędowy Naczelnej Rady Ludowej Nr 16 z 4 czerwca 1919 roku, s. 71.. 3 czerwca 1919 roku nadano mu starszeństwo w stopniu porucznika z dniem 1 października 1915 roku. 6 czerwca 1919 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 marca 1919 rokuTygodnik Urzędowy Naczelnej Rady Ludowej Nr 23 z 24 czerwca 1919 roku, s. 115, 119.. Od 18 do 31 lipca 1920 roku pełnił obowiązki dowódcy pułku w zastępstwie chorego majora Bernarda Śliwińskiego. W czasie walk odwrotowych pułku został ranny. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej.

1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w 60 pułku piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 419. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był wciąż 60 pułk piechoty. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. W latach 1923–1924 był dowódcą III batalionu, a w 1925 roku kwatermistrzem puku. 5 maja 1927 roku został przeniesiony do 39 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Jarosławiu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 30 listopada 1932 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bydgoszcz Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

W 1937 roku był ławnikiem w Zarządzie Głównym i I wiceprezesem Zarządu Okręgowego Związku Powstańców Wielkopolskich.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 287 – 13 maja 1921 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy 60 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Dowódcy batalionów 60 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Kwatermistrzowie 60 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zastępcy dowódcy 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej