Wallace F. Johnson, właśc. Wallace Ford Johnson (ur. 13 lipca 1889 w Pensylwanii; zm. 15 lutego 1971 w Filadelfii) – amerykański tenisista, czterokrotny zwycięzca U.S. National Championships w grze mieszanej, zdobywca Pucharu Davisa 1913.
Kariera tenisowa Johnson dwa razy został finalistą U.S. National Championships (obecnie US Open) w grze pojedynczej, w latach 1912 i 1921. W konkurencji gry mieszanej czterokrotnie zdobywał tytuł mistrzowski, w latach 1907, 1909, 1911 i 1920. W 1913 zagrał na Wimbledonie osiągając czwartą rundę singla i trzecią debla.
W lipcu 1913 zagrał w półfinale grupy światowej Pucharu Davisa przeciwko Oscarowi Kreuzerowi z Cesarstwa Niemieckiego, pokonując go w czterech setach. W zwycięskim dla Stanów Zjednoczonych finale przeciwko Wielkiej Brytanii Johnson nie wystąpił.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (0–2)
Gra mieszana (4–0)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1971