Wojciech Krystyn Pędich (ur. 2 lutego 1926 w Sokołowie Podlaskim, zm. 13 września 2024) – polski lekarz, profesor, gerontolog.
Życiorys Był synem Jana i Adeli z Pocztalskich. Ojciec był fotografem, działaczem społecznym oraz burmistrzem Sokołowa Podlaskiego. W rodzinnym mieście ukończył szkołę podstawową i gimnazjum. Podczas okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach i w 1944 zdał maturę. Po zakończeniu działań II wojny światowej podjął studia na Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Lekarski). Był m.in. redaktorem pisma studenckiego Życie Medyczne. W 1951 otrzymał dyplom lekarski. W 1952 doktoryzował się. Ze względów politycznych nie mógł pozostać na uczelni i przeniósł się do Opola, gdzie zatrudnił się w szpitalu i gdzie zainteresował się gerontologią i geriatrią. Napisał wówczas pracę na ten temat: Badania nad stanem zdrowia i warunkami życia ludzi starych miasta OpolaStanisław Chodynicki, Benefis profesora Wojciecha Pędicha, w: Biuletyn Okręgowej Izby Lekarskiej, Białystok-Łomża-Suwałki, 2016, nr 1(110)/2016, s.18-21.
Współorganizował Polskie Towarzystwo Gerontologiczne i przez wiele lat był jego przewodniczącym, a później był jego przewodniczącym honorowym. Kierował też Sekcją Geriatryczną Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Założył pismo Zeszyty Problemowe PTG (późniejsza Gerontologia Polska).
Habilitował się w 1964 (Akademia Medyczna we Wrocławiu). W tym samym roku został ordynatorem Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Wojewódzkiego w Białymstoku. W 1974 z jego inicjatywy otwarto Zakład Gerontologii na Akademii Medycznej w Białymstoku, którym kierował (jego następczynią na tym stanowisku była jego wychowanka – prof. Barbara Bień).
W 1985 otrzymał tytuł profesora. W 1989 włączył się bardzo aktywnie w proces reaktywowania Izb Lekarskich i był członkiem Komitetu Organizacyjnego Izb Lekarskich. Tworzył też struktury takich izb w województwach: białostockim, łomżyńskim i suwalskim. 9 listopada 1989 zorganizował I Okręgowy Zjazd Lekarzy. W latach 1990–1993 był przewodniczącym Okręgowego Sądu Lekarskiego. Sprawował też funkcję członka Naczelnej Rady Lekarskiej pierwszej kadencji. Był pomysłodawcą i współorganizował Uniwersytet Trzeciego Wieku (1994). Po przejściu na emeryturę sprawował funkcję przewodniczącego Komisji Bioetycznej przy Okręgowej Izbie Lekarskiej w Białymstoku.
Osiągnięcia Interesował się kardiologią, w tym kardiogenetyką i kardiologią kliniczną. Badał warunki środowiskowe, stan zdrowia i potrzeby ludzi starszych, w tym możliwości aktywizacyjnej działalności samopomocowej tej zbiorowościnota biograficzna w: Wojciech Pędich, Ludzie starzy, Centrum Rozwoju Służb Społecznych, Warszawa, 1996, s.4, . Napisał m.in., pracę Rozkład statystyczny odstępów RR w migotaniu przedsionków i jego ewolucja w leczeniu naparstnicą. Opublikował łącznie około 290 publikacji i sześć podręczników współtworzonych. Był promotorem sześciu prac doktorskich i opiekunem dwóch przewodów habilitacyjnych. W 1986 otrzymał Nagrodę Indywidualną I stopnia Ministerstwa Zdrowia. Był członkiem zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Gerontologicznego.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Niektóre publikacje Health Status of the Elderly People in the City of Białystok, 1990 (współautorstwo), Wpływ zjawisk demograficznych na kierunki kształcenia lekarzy, 1992 (współautorstwo), Choroby wewnętrzne, podręcznik dla średnich szkół medycznych, 1988, 1990, 1992, 1994, Environmental Conditioning of Pathological Behaviour in Old Age, 1995 (współautorstwo), Pacjenci w starszym wieku, 1995 (współautorstwo).
Przypisy
Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Geriatria Kategoria:Ludzie urodzeni w Sokołowie Podlaskim Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie nauki związani z Białymstokiem Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2024