Czesław Zefiryn Zbigniew Józefczyk (ur. 31 stycznia 1896 w Krakowie, zm. 5 kwietnia 1963 w Londynie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, w 1959 mianowany przez prezydenta RP na uchodźstwie podpułkownikiem w korpusie oficerów piechoty.
Życiorys Urodził się 31 stycznia 1896 w Krakowie, w rodzinie Józefa (ur. 1860) i Marii z Ćwiklińskich Nałęcz (1877–1924). Przed 1914 był uczniem szkoły realnej.
Po wybuchu I wojny światowej był żołnierzem Legionów Polskich, służąc w oddziale karabinów maszynowych oraz w 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. W bitwie pod Kostiuchnówką 4 lipca 1916 został wzięty do niewoli przez Rosjan i był internowany w obozie Malatycze, w guberni mohylewskiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wyjechał do Lublina, gdzie wstąpił do organizującego się 1 Lubelskiego pułku piechoty. Został mianowany podporucznikiem, a po miesiącu wyjechał na front pod Rawę Ruską do grupy Leopolda Lis-Kuli jako dowódca karabinów maszynowych. W Rawie Ruskiej został przeniesiony do 9 pułku piechoty Legionów. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a później na wojnie z bolszewikami. Został odznaczony Orderm Virtuti Militari i awansowany na porucznika.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i został przeniesiony do 24 pułku piechoty w Łucku. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 służył jako oficer 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu. 31 października 1927 roku został przeniesiony z 24 pułku piechoty do Korpusu Ochrony Pogranicza. 18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 135. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku był kwatermistrzem batalionu „Rokitno”Wykaz zmian stanu oficerów batalionu granicznego KOP „Rokitno” w latach 1927–1934. Archiwum Straży Granicznej w Szczecinie.. W marcu 1931 roku został przeniesiony z KOP do 9 pułku piechoty Legionów na stanowisko dowódcy III batalionu detaszowanego w Tomaszowie Lubelskim. W sierpniu 1935 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Włodzimierz Wołyński na stanowisko komendanta. 1 września 1938 roku dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Włodzimierz Wołyński, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. W 1939 roku nadal pełnił służbę na tym stanowisku.
Zmarł 5 kwietnia 1963 w Londynie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 99 – 17 maja 1921 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1935 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 9 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 24 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Rokitno” Kategoria:Podpułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) w niewoli rosyjskiej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej