Ośrodek dla uchodźców w Bicske – największy na Węgrzech w okresie swojego funkcjonowania otwarty ośrodek dla uchodźców zlokalizowany w Bicske. Zlikwidowany w 2016Węgry: Opróżniono największy otwarty obóz dla uchodźców, Gość.pl..

Przed kryzysem migracyjnym na Węgrzech funkcjonowało pięć ośrodków dla uchodźców, każdy o innym charakterze: ośrodek recepcyjny (pierwszego kontaktu) w Bekescsabie, ośrodek pobytowy w Debreczynie, ośrodek przedintegracyjny w Bicske, ośrodek dla dzieci pozbawionych opieki w Bicske (prowadzony przez organizację pozarządową Hungarian Interchurch Aid) i ośrodek dla młodszych osób dorosłych. Pierwsze trzy ośrodki były prowadzone przez administrację państwową. Były to placówki wcześniej wykorzystywane przez firmę budowlaną (Bekescsaba), wojsko (Debreczyn) i dawny hotel pracowniczy (Bicske). Łącznie we wszystkich placówkach zakwaterowanych było wówczas do 600 osób, z czego ponad 400 w ośrodku w Debreczyniered. Aleksandra Chrzanowska, Witold Klaus, Agnieszka Kosowicz, Polityka wyboru i lokalizacji ośrodków dla uchodźców. Analiza i rekomendacje, Stowarzyszenie Interwencji Prawnej, Warszawa, 2011, s.233-234..

Ośrodek zlokalizowany był na obrzeżach miasta Bicske, około 45 km od Budapesztu (mniej więcej 30 minut jazdy pociągiem). Schronisko dla uchodźców znajdowało się w tym samym miejscu, co Centrum Przedintegracyjne dla osób ze statusem uchodźców. Obiekt został zbudowany w latach 70. XX wieku dla pracowników budowlanych realizujących pobliską autostradę M1. Całość otoczona była pojedynczym ogrodzeniem z drutu. Mieszkańcy nie potrzebowali pozwolenia na opuszczanie ośrodka, jednakże małoletni bez opieki zobowiązani byli do spania w schronisku w nocy, aby zapewnić nad nimi odpowiedni nadzór i bezpieczeństwo. Ośrodek składał się z dwóch długich budynków: jeden mieścił osoby dopiero procedujące wnioski, a drugi tych, którzy zostali uznani za uchodźców i przyznano im już status. Sypialnie były wspólne dla 2-4 młodych osób dorosłych tej samej płci, natomiast łazienki i małe kuchnie były wspólne dla 5-8 osób. W każdym budynku znajdował się także salon, duży pokój do ćwiczeń z zapleczem do gry w bilard, tenisa stołowego i piłkarzyki, a także biuro dla personelu. Na miejscu istniała też hala sportowa i inne sale, np. konferencyjne i lekcyjneRobyn C. Sampson, Embodied borders: Biopolitics, knowledge mobilisation and alternatives to immigration detention, s.448-449..

Relacje między mieszkańcami ośrodka a lokalną społecznością były bardzo ograniczone. W ośrodku nie dochodziło do integracji, o czym wspominał w 2008 Michael Lindenbauer, wiceszef UNHCR na Węgrzech. W opinii UNHCR, w żadnym z ośrodków cudzoziemcy nie mieli praktycznie żadnego kontaktu z lokalną społecznością.

We wrześniu 2015 z ośrodka uciekła grupa 64 imigrantówRMF24, Maciej Pałahicki, Uchodźcy uciekają z węgierskiego Bicske. Zamierzają iść pieszo do Niemiec.. Władze Węgier podjęły decyzję o zamknięciu obozu w końcu roku 2016. Mogło w nim wówczas jednocześnie przebywać pięćset osób, które ubiegały się o azyl (kryzys migracyjny). W pierwszej połowie 2016 w obozie przebywało 360 osób, ale liczba ta stopniowo malała, na co wpływ miało wejście w życie nowych zasad ochrony granic państwowych zainicjowanych przez Viktora Orbána..

Mimo spędzenia sześciu miesięcy w ośrodku w Bicske wielu uchodźców opuszczało obiekt bez wystarczającej znajomości języka węgierskiego, a także umiejętności i wiedzy na temat warunków lokalnych oraz możliwościach zatrudnienia na węgierskim rynku pracyE.N. Rózsa (Ed.), M. Bučar, Ch.Druck, G.Herolf, A. Hettyey, M.Lovec, A. Pauwels, R.Parkes, MAPPING THE MIGRATION CHALLENGES IN THE EU TRANSIT AND DESTINATION COUNTRIES, s.110..

Przypisy

Kategoria:Historia Węgier Kategoria:Obozy dla uchodźców