thumb|Ppor. Jan Balcerkiewicz - oficer 7 pułku piechoty podczas walk we Francji (1940).

7 Pułk Piechoty (7pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego we Francji.

Formowanie i zmiany organizacyjne Formowanie pułku rozpoczęto 15 V 1940 roku w miejscowości Guer w pobliżu obozu Coetquidan w Bretanii, w składzie 3 Dywizji Piechoty. 7 pułk piechoty jako jedyny ze składu dywizji osiągnął niemal pełne stany osobowe do końca maja 1940 roku. W trakcie szkolenia pułk otrzymał tylko 290 karabinów, 2/3 stanu ręcznych karabinów maszynowych i komplet ciężkich karabinów maszynowych. Na przełomie maja i czerwca z pułku wydzielono najlepiej wyszkolony I batalion i przekazano, go jako uzupełnienie dla 10 BKPanc. W miejsce wydzielonego pododdziału przekazano do pułku nieprzeszkolonych rekrutów. W dniu 23 V 1940 r. na bazie 1 kompanii ckm pułku, sformowana została 7 kompania przeciwpancerna, następnie wyposażona, uzbrojona i przeszkolona we francuskich ośrodkach szkoleniowych została wysłana na front i przydzielona do francuskiej 53 Lekkiej Dywizji Piechoty.

W czerwcu 1940 roku pułk posiadał pełne stany osobowe, na dzień 17 VI w szeregach pułku było ok. 120 oficerów i ponad 3 000 szeregowych. Był częściowo uzbrojony (I batalion pułku), wraz pozostałymi jednostkami 3 DP został wyznaczony do obrony Bretanii tzw. „Reduty Bretońskiej”.

W dniu 18 czerwca 1940, 7 pułk wraz z całą dywizją rozpoczął odwrót do portów bretońskich. Jednakże z uwagi na brak transportu morskiego w dniach 19-20 czerwca, 7 pułk wraz z dywizją został rozwiązany.

Większość żołnierzy (ok. 80%) pochodziła z emigracji francuskiej i żołnierze ci pozostali we Francji. Natomiast część żołnierzy, która chciała dalej walczyć, zdołała ewakuować się z portu Croisic i dwóch wysp usytuowanych przy ujściu Loary w pobliżu St. Nazaire, do Wielkiej Brytanii. Ogółem z 7 pp ewakuowano do Wielkiej Brytanii 66 oficerów i 535 podoficerów i szeregowych.

Żołnierze pułku

Dowódca pułku - ppłk Andrzej Bogacz Szef sztabu - mjr dypl. Eugeniusz Dmochowski Dowódca I batalionu - ppłk dypl. Wilhelm Wilk-Leśniak Dowódca II batalionu - mjr Michał Bilik Dowódca III batalionu - mjr Janusz Rowiński oficer 6 kompanii - por. Ludwik Józef Fortuna oficer pułku - ppor. Jan BalcerkiewiczJan Wojciech Balcerkiewicz, urodzony 19.02.1916 r. w Kijowie. Podporucznik piechoty ze starszeństwem z dniem 15.10.1936 r. Oficer 14 pułku piechoty, we wrześniu 1939 r. w Ośrodku Zapasowym 14 pp, następnie w obronie Warszawy w szeregach 360 pp. Ranny, leczony w Szpitalu Ujazdowskim, uciekł i przedostał się do Francji. Ponownie w Wojsku Polskim, walczył jako oficer 7 pułku piechoty 3 Dywizji Piechoty. Ewakuował się do Anglii. Dowódca 2 plutonu 8 kompanii 3 Batalionu Strzelców w 1 Brygadzie Strzelców (Szkocja), dowódca 3 kompanii 1 Batalionu Grenadierów (Kadrowego), dowódca kompanii podchorążych w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Crieff. Pozostał w Anglii na emigracji, w roku 1958 uzyskał obywatelstwo brytyjskie. Zmarł w Londynie w roku 2005. Posiadał stopień kapitana.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki piechoty Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1940