thumb|250px|Grób Malwiny i Wincentego Wardów na cmentarzu parafialnym w Kutnie.
Wincenty Warda (ur. 13 listopada 1885 w Gnojnie, zm. sierpień 1944 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, redaktor, radny Rady Miejskiej w Kutnie.
Życiorys Pochodził z rodziny małorolnego chłopa Piotra i Balbiny z Przybyłowskich. Ukończył 3-klasową szkółkę wiejską, później kształcił się sam. W 1910 roku poznał swoją przyszłą małżonkę, Malwinę (1885–1933), z którą miał trzy córki, m.in. Barbarę (1912–1999), uczestniczkę powstania warszawskiego i działaczkę społeczną związaną z PTTK.
Związał się z ruchem robotniczym i ludowym. Początkowo działał w PPS-Lewicy, od 1918 roku dołączył do KPRP. Wraz z żoną Malwiną był członkiem instancji okręgowej KPP w Kutnie. Po ukończeniu Szkoły Mleczarskiej w Rzeszowie, w latach 1912–1914, pracował w warszawskiej mleczarni. Od 1914 roku był administratorem majątku Brzeziny pod Warszawą. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, został aktywnym działaczem Związku Zawodowego Robotników Rolnych, zarejestrowanego 17 maja 1919 roku, którego został pierwszym przewodniczącym. W 1918 roku, przybył na teren powiatu kutnowskiego, otrzymując posadę rządcy w majątku Siemianów w gminie Strzelce.
Za zorganizowanie strajku robotników rolnych, utracił pracę. Działał także na płaszczyźnie ruchu spółdzielczego. Był kilkakrotnie aresztowany i więziony w Kutnie, Płocku i Warszawie. W latach 1925–1933 był zatrudniony w Spółdzielni „Robotnik” w Kutnie. Uczestniczył w III Zjeździe KPP w Moskwie. Po śmierci żony w 1933 roku, przeniósł się do Torunia, a stamtąd do Rypina i Warszawy, gdzie pracował etatowo w spółdzielczości oraz ruchu związkowym robotników rolnych.
Zmarł w stołecznym szpitalu przy ulicy Bonifraterskiej, wskutek ran odniesionych podczas powstania warszawskiego.
Wraz z żoną Malwiną, należał do najbardziej czynnych i zasłużonych działaczy komunistycznych w okresie międzywojennym na terenie Kutna. Zajmował się także pracą publicystyczno-redakcyjną. W młodości był korespondentem terenowym pisma „Siewba”, a później należał do redaktorów „Gromady”, organu związkowego robotników rolnych. Miasto Kutno upamiętniło małżeństwo Wardów, nazywając ich imieniem jedną z głównych ulic (obecnie ulica Antoniego Troczewskiego), oraz jedno z osiedli (Wardowo). W styczniu 1984 roku na elewacji frontowej domu przy ulicy Świerczewskiego 7 (obecna ulica kardynała Wyszyńskiego) w Kutnie, w którym mieszkało małżeństwo Wardów, odsłonięto pamiątkową tablicęTygodnik Płocki nr 3, 15 I 1984, s. 2.. Została zdemontowana w 2017 roku.
Bibliografia Jan Bolesław Nycek, Ludzie i książki. Słownik biograficzny ludzi książki i pióra województwa płockiego, Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Płocku, 1983, s. 293-294. Urszula Kowalska, Krystyna Brzozowska, Tradycje ruchu robotniczego w kutnowskiem, Muzeum w Kutnie, Referat Działaczy Ruchu Robotniczego i Weteranów przy KM PZPR w Kutnie, Kutno, s. 6. Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica (1906–1918) Kategoria:Członkowie Związku Zawodowego Robotników Rolnych Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Ludzie związani z Kutnem Kategoria:Ofiary cywilne w powstaniu warszawskim Kategoria:Pochowani w Kutnie Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1944