Jan ze Starzechowic lub Jan Starzechowski herbu Leliwa (zm. 17 maja 1504) – prawnik, doktor dekretów.
Życiorys Był synem Stanisława herbu Leliwa ze Starzechowic. W 1469 zapisał się na studia w Akademii Krakowskiej. W 1471 uzyskał stopień bakałarza, a zimą 1474 magistra nauk wyzwolonych. W 1472 był zatrudniony na stanowisku pisarza uczelni. Kontynuował studia studiując prawo w 1479 otrzymał tytuł doktora dekretów. Pozostał długoletnim wykładowcą na Wydziale Prawa, w 1488 wykładał prawo kanoniczne, reprezentował wielokrotnie uczelnię w sporach o beneficja, a w 1499 pełnił obowiązki rektora Akademii. W latach 1493–1501 był oficjałem krakowskim biskupa Fryderyka Jagiellończyka, a następnie biskupa Jana Konarskiego. W 1482 został kanonikiem katedralnym krakowskim, od 1483 proboszczem w Luborzycy. W latach 1503–1504 pełnił funkcję zarządcy dóbr kapituły krakowskiej.
Bibliografia Helena Friedberg, "Jan ze Starzechowic (ok. 1455-1504)" [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom X, wyd. 1962-1964, s. 479-480 Maciej Zdanek, "Jan Starzechowski ze Starzechowic h. Leliwa" [w:] "Profesorowie Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego 1364-1780", tom 1, wyd. 2015, s. 126-127
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Doktorzy dekretów (I Rzeczpospolita) Kategoria:Kanonicy krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Rektorzy Akademii Krakowskiej Kategoria:Zmarli w 1504