Jan z Radochoniec herbu Nieczuja (zm. przed 4 lutego 1450) – rektor Akademii Krakowskiej, kanonik krakowski.
Życiorys Pochodził z zamożnej szlacheckiej rodziny, która później przyjęła nazwisko Wapowski. Był synem Michała, urodził się w Radochońcach. W 1405 zapisał się na Akademię Krakowską, w 1408 osiągnął stopień mistrza sztuk wyzwolonych rozpoczynając studia teologiczne. W 1416 pełnił obowiązki dziekana Wydziału Filozoficznego, dwukrotnie będąc jedynie magistrem artium; w 1424 i 1431 był rektorem Akademii. Posiadał prebendę kościoła św. Wojciecha. W 1424 został kanonikiem kościoła św. Floriana na Kleparzu. Najpóźniej w 1439 został kanonikiem krakowskiego kościoła katedralnego. Profesurę na Wydziale Teologicznym objął prawdopodobnie w 1440. Po raz ostatni występuje w dokumentach 8 października 1449. Zmarł zapewne z początkiem 1450; 4 lutego Jan Długosz otrzymał po nim dom kapitulny.
Bibliografia Zofia Leszczyńska, Jan z Radochoniec (zm. 1450) [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom X, wyd. 1962-1964, s. 472
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Kanonicy kapituły kolegiackiej św. Floriana w Krakowie Kategoria:Kanonicy krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Rektorzy Akademii Krakowskiej Kategoria:Zmarli w 1450