thumb|1947-1950 thumb|1951-1953 mały|275px|Porównanie wielkości monet z kolejnych serii 50 halerzy (, ) – czechosłowacka moneta obiegowa o nominale 50 halerzy wyemitowana w 1922 roku a wycofana ostatecznie w roku 1953. W tym czasie bita była w trzech różnych stopach metalu i trzech rozmiarach. Obie strony monety zostały zaprojektowane przez Otakara Španiela.

Wzór W centralnej części awersu umieszczono pochodzące z małego herbu Czechosłowacji godło państwowe – heraldycznego wspiętego lwa w koronie o podwójnym ogonie. Na jego piersi znajdował się herb Słowacji – podwójny krzyż na trójwzgórzu. Wokół, w dwóch rzędach zapisano legendę. W wewnętrznym pierścieniu znalazła się inskrypcja „REPUBLIKA” (zapisana wewnętrznie) a poniżej rok bicia (zapisany zewnętrznie). Wzdłuż otoku zapisano natomiast wewnętrznie człon „ČESKOSLOVENSKÁ” rozdzielony u dołu ozdobnym symbolem kwiatowym.

Rewers monety przedstawiał symetrycznie ułożone i związane razem wstążką dwa pęki kłosów (po trzy sztuki każdy) oraz dwie lipowe gałązki. W górnej części monety znalazł się zapisany arabskimi cyframi nominał. W prawej dolnej części wzdłuż otoku umieszczono oznaczenie projektanta, napis „O • ŠPANIEL”.

Nakład Monety pięćdziesięciohalerzowe bito na mocy ustawy z dnia 1 marca 1921 r. o emisji drobnych monet. Początkowo wytwarzano je z miedzioniklu (MN20, 80% miedzi, 20% niklu), z krążków o masie 5 g (zgodnie z ustawą z kilograma surowca miało powstać 200 sztuk monet). Rozporządzeniem rządu z 16 lutego 1922 r. przewidziano, że do obiegu w formie monet o nominałach 20 i 50 h zostanie łącznie wprowadzonych maksymalnie 31 mln koron. Wzór monet oraz ich średnicę (22 mm) ustalono wydanym tego samego dnia zarządzeniem Urzędu Bankowego przy Ministerstwie Finansów. Monety te pozostawały w obiegu także po likwidacji państwa czechosłowackiego w 1939 roku. W Protektoracie Czech i Moraw uległy demonetyzacji z dniem 30 września 1941 r., choć dopuszczono możliwość ich wymiany w placówkach pocztowych i bankowych przez kolejne dwa miesiące. W Republice Słowackiej wycofano je z obiegu 31 maja 1941 r.

Miedzioniklowe monety o nominale 20 h bito w latach 1921–1927 (z wyjątkiem roku 1923) oraz w roku 1931, kiedy to wybito ich łącznie 61 mln sztuk. Ponadto już po upadku Czechosłowacji, w 1939 i 1940 roku kremnicka mennica korzystając ze starych stempli wyemitowała dalszy milion monet na potrzeby Protektoratu Czech i Moraw.

Po zakończeniu II wojny światowej monety te ponownie dopuszczono do obrotu na mocy zarządzenia Ministra Finansów z 4 lipca 1945 r. Począwszy od 1947 roku monety o takim samym wzorze bito w Kremnicy w mosiądzu (92% miedzi i 8% cynku). Krążek miał 18 mm średnicy i ważył 3 g. Wzór i rozpoczęcie emisji usankcjonowano zarządzeniem Ministra Finansów z 12 marca 1947 r. Mosiężne monety bito przez cztery lata, do roku 1950. Przez kolejne trzy lata pięćdziesięciohalerzówki nadal bito według trzydziestoletniego wzoru Španiela, jednak tym razem z aluminiowych krążków o średnicy 18 mm i masie 0,67 g. Wszystkie trzy typy monet z naręczem kłosów na rewersie zostały oficjalnie wycofane z obrotu wraz z wejściem w życie ustawy o reformie walutowej z 30 maja 1953 r.

Łącznie wyemitowano nieco ponad 317 mln tych monet, w tym 62 mln miedzioniklowych, ok. 100 mln mosiężnych i ok. 155 mln aluminiowych.

roknakładstop19213 000 000miedzionikiel192237 000 000192410 000 00019251 415 00019261 585 00019272 000 00019316 000 0001939500 0001940500 000194750 000 000mosiądz194820 000 000194912 715 000195017 415 000195160 000 000aluminium195260 000 000195334 920 000

Zobacz też czechosłowackie monety obiegowe 50 halerzy wzoru z 1963, 1978 i 1991 50 halerzy Protektoratu Czech i Moraw

Uwagi

Przypisy za:

50 1921