Władysław Kramarz (ur. 18 grudnia 1913 w Obażejowicach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podporucznik pilot Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie syn Jana i Magdaleny z Kurbielów.
Absolwent Szkoły Podchorążych Lotnictwa (10 promocja)Hubert Kazimierz Kujawa: Księga Lotników Polskich. Poległych, zmarłych i zaginionych w latach 1939–1946, s. 176 – Grupa Taktyczna w Dęblinie (1937). 15 października 1937Hubert Kazimierz Kujawa: Księga Lotników Polskich. Poległych, zmarłych i zaginionych w latach 1939–1946, s. 176 mianowany podporucznikiem pilotem, otrzymał przydział do 211 eskadry bombowej „Łosi” 1 pułku lotniczego.
W kampanii wrześniowej latał w składzie macierzystej jednostki. 17 września 1939 wystartował z ppor. pil. Wiktorem Pełką na samolocie RWD-8 z lotniska Gwoździec Stary koło Horodenki, z zadaniem wyszukania nowego lądowiska dla eskadry w rejonie Buczacza. Z lotu tego nie powrócił. Zestrzelony przez oddziały radzieckie został wzięty do niewoli. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z dnia 2.04.1940. Został zamordowany między 04 a 07 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskimУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 421.. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943. Krewni do 1945 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich
Przypisy
Bibliografia
УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, . Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943. Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. . Hubert Kazimierz Kujawa: Księga Lotników Polskich. Poległych, zmarłych i zaginionych w latach 1939–1946. Tom I. Polegli w kampanii wrześniowej, pomordowani w ZSRR i w innych okolicznościach podczas okupacji. Wydanie II. Na prawach rękopisu.
Rybka R., Stepan K. Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. 2006,
Kategoria:Absolwenci Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Podporucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Polscy piloci bombowi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 211 Eskadry Bombowej