Kazimierz Ostaszewski (5 marca 1786 w Zabłudowie, zm. w Moskwie) – major wojsk rosyjskich, właściciel posiadłości miejskiej w Moskwie z ogrodem, otwartym dla publiczności; filantrop i darczyńca.
Życiorys Urodził się jako syn Jana Ostaszewskiego i Elżbiety z Kozłowskich"Patroni ulic Zabłudowa: ul. Kazimierza Ostaszewskiego" [w]: „Z zabłudowskiej ziemi”, nr 4, lato 1992, strona 4, wyd. Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Zabłudowskiej. Był Polakiem służącym w armii rosyjskiej.
Znany był głównie jako właściciel ogrodu w Moskwie otwartego dla publiczności, usytuowanego przy Bulwarze Twerskim. Park ten stał się literackim pierwowzorem posiadłości opisanej w powieści „Tysiąc dusz” Aleksieja Pisiemskiego.
thumb|left|340px|Bulwar Twerski w Moskwie w 1825 roku Na Lwie Tołstoju, który widział ogród Kazimierza Ostaszewskiego w dzieciństwie, wywarł duże wrażenie. Autor biografii pisarza, Paweł Biriukow (1860-1931), kreśląc na podstawie wspomnień Tołstoja dzieciństwo pisarza, opisał przechadzkę młodego Lwa Nikołajewicza i jego braci po ogrodzie w następujący sposób:
„Brama [do ogrodu] nie była zamknięta. Weszli więc niepewnie, nie wiedząc co zobaczą. Ich oczom ukazał się ogród nieopisanej wręcz piękności. Było tam jezioro z łódkami, flagami, kwiaty, mostki, ścieżki, pawilony itd. Chodzili po ogrodzie jak zaczarowani."Павел Бирюков, Биография Л.Н.Толстого, 1923, Том 1. 1-я часть
Ogród był inspiracją literacką dla pisarzy rosyjskich. Stał się pierwowzorem posiadłości opisanej w powieści Aleksieja Pisiemskiego (1821-1881) „Tysiąc dusz” (wydanie rosyjskie 1858, wydanie polskie 1953). Poświęcono mu opracowania popularno-naukowe, a zachowane opisy w literaturze pięknej, pamiętnikarstwie i przewodnikach po Moskwie są przedmiotem zainteresowania badaczy w RosjiЦарева С. М., Афонцев С. А. , Садовые чудачества глазами современников и потомков: Сад К. И. Осташевского и его литературный «прототип», w: A maximus ad minima. Mалые формы в историческом ландшафте. Cборник статей по материалам научно-практической конференции ГМЗ «Петергоф» 25-26.04. 2016, Petersburg, 2017 s. 262-268.
Ostaszewski otrzymał tę posesję w pierwszej połowie XIX w. od dwu zapoznanych zamożnych sióstrО существовавшем в Москве в первой половине XIX века Осташевском саде. i przekształcił w ogród z szeregiem osobliwości: rzeźbami greckimi, pawilonami chińskimi, skansenem, grotami i pustelniami. Wstęp był wolny«Вход в сад был ежедневный и бесплатный» (Дневник 1847 — 1854).
Zapisał się także jako filantrop i darczyńca. Wspierał edukację. W 1839 przyczynił się do budowy szkoły przy parafii katolickiej apostołów Piotra i Pawła w Moskwie Переулки между Лубянкой и Мясницкой w: Наука и жизнь, Изд. "Правда", 2000, 1-6, page 1906: Переулки между Лубянкой и Мясницкой.
Przekazywał dary, w tym dla kościołów w rodzinnej Polsce. Kościołowi unickiemu w Hodyszewie, w powiecie tykocińskim, ofiarował brylantowy krzyż znacznej wartości“ Zbigniew Romaniuk, Słownik historyczny miejscowości z terenu Gminy Nowe Piekuty, 2014, s.39.
Ufundował kaplicę w rodzinnym Zabłudowie i miejscowy "smętarz murem opasał", jak głosi inskrypcja na cmentarzu w tej miejscowościOd czasu do czasu – Zabytkowy cmentarz św. Rocha w Zabłudowie niszczeje!. Pisarz Ferdynand Antoni Ossendowski opisał tę nekropolę w następujący sposób: "Na nowym cmentarzu znajduje się kaplica św. Rocha; w jej jasnem, radosnem wnętrzu, w oknach gotyckich, poza obrazem artystycznej roboty, zwraca uwagę portret fundatora, a był nim mieszczanin zabłudowski, rotmistrz huzarów rosyjskich, Kazimierz Ostaszewski w r. 1850. Druga kapliczka św. Magdaleny stoi na starym zupełnie zarośniętym cmentarzu. Wzniósł ją również ten sam nabożny huzar."F. Antoni Ossendowski, "Puszcze polskie", Poznań 1936, s. 137-138
Służył w pułku grenadierów, następnie w pułku huzarów. Portret przedstawia go w uniformie huzarskim. Na inskrypcjach widnieje jako "major od huzarów".
W Zabłudowie ufundował pomnik dla najstarszej w historii Polki, zmarłej w dniu 13 czerwca 1852 w wieku 113 lat. Jak głosi inskrypcja, wystawił monument „przez wzgląd na pobożną i przykładną 113-letnią na tém padole pielgrzymkę ś.p. panny Katarzyny Piotrowskiej”
Zmarł 19 listopada 1855 w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu Wwiedieńskim w MoskwieKazimierz Reychman, "Nagrobki polskie na cmentarzach moskiewskich", w: Miesięcznik Heraldyczny, numer 12/1934, strona 190. Młodszy brat Kazimierza, Piotr Ostaszewski, urodzony 17 lipca 1793 w Zabłudowie, poślubił 30 września 1822 roku w Warszawie Annę Mariannę Jaroszewską. Zob. http://geneteka.genealodzy.pl.
Jedna z ulic Zabłudowa nosi imię Kazimierza Ostaszewskiego.
Zobacz też Ostaszewscy
Przypisy
Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-francuskiej 1812 (strona rosyjska) Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Ludzie urodzeni w Zabłudowie Kategoria:Pochowani w Moskwie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wwiedieńskim w Moskwie Kazimierz Ostaszewski (major) Kategoria:Urodzeni w 1786 Kategoria:Zmarli w 1855