Luís Mendes de Vasconcellos (ur. ok. 1542, zm. 7 marca 1623) – portugalski szlachcic, służący jako kolonialny gubernator Angoli Portugalskiej w latach 1617–1621, 55. wielki mistrz zakonu św. Jana w latach 1622–1623.
Życiorys Urodził się w mieście Évora w Portugalii ok. roku 1542. Był synem Francisca Mendesa de Vasconcelos i jego żony Isabel Pais de Oliveira.
W roku 1617 Vasconcellos został gubernatorem portugalskiej kolonii Angoli. Jako gubernator planował podbój całego królestwa Ndongo i sąsiednich regionów aż do Mozambiku. Podboje zamierzał finansować dzięki zyskom z handlu niewolnikami. Utworzył armię złożoną z Portugalczyków, ich niewolników, lokalnych band tubylczych i przyjaznych wobec Portugalczyków wodzów lokalnych plemion. W 1618 roku wojsko Vasconcellosa dotarło do stolicy Ndongo Kabasy, armia splądrowała i zniszczyła miasto, wymordowała mieszkańców. Ze względu na chorobę był zmuszony powrócić do Luandy, przekazał przywództwo nad armią swojemu 19-letniemu synowi João, który podbił sąsiedni kraj Matamba, a następnie, w 1621 roku, wycofał się z Ndongo. Podczas swoich trzyletnich rządów jako gubernator sprzedał w niewolę około 50 000 Angolczyków i wysłał ich statkami do obu Ameryk.
Vasconcellos był również szanowanym rycerzem zakonu św. Jana Jerozolimskiego. Na Maltę przybył 1 kwietnia 1572 roku. Przed przybyciem na Maltę spędził pewien czas pod rozkazami księcia Juana de Austria. Przez dwa lata był kapitanem galery „Esperança”. Był dobrze znany ze swej odwagi i brawury w różnych wyprawach morskich przeciw Imperium Osmańskiemu. Był baliwem Aquili i Akry. Pełnił wiele misji dyplomatycznych z ramienia zakonu, zanim w roku 1613 został dowódcą jego floty. Był tytularnym komandorem Elvas, a następnie Vera Cruz. Oprócz tego, od wielkiego mistrza Alofa de Wignacourt, otrzymał komandorie Rossas, , Vila Cova i Algozo. Ukoronowaniem jego kariery był wybór w dniu 17 września 1622 roku na wielkiego mistrza zakonu po śmierci de Wignacourta.
Był pierwszym portugalskim wielkim mistrzem od czasu Alfonsa Portugalskiego i pierwszym wybranym na Malcie.Luis Mendez de Vasconcellos służył na tym stanowisku przez niecałe 6 miesięcy. Zmarł 7 marca 1623 roku i pochowany został w krypcie katedry św. Jana w Valletcie. Jego epitafium głosi:
Jego następcą został Antoine de Paule.
De Vasconcellos był ojcem Joane Mendesa de Vasconcelos, który walczył w wojnie o uwolnienie się Portugalii spod władzy hiszpańskiej ().
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1623 Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu joannitów Kategoria:Kawalerowie maltańscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Évorze