karbon () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) piąty okres geologiczny paleozoiku; (1.2) włókno węglowe, a także materiały kompozytowe wykonane z jego dużym udziałem;
(1.1-2)
(1.1) Belemnity pojawiły się w karbonie, a wymarły w eocenie. (1.2) […] karbon ma genialne właściwości w przenoszeniu ciężaru, przez co świetnie sprawdza się w lotnictwie […]
(1.1) paleozoik
(1.1) karboński (1.2) karbonowy
(1.2)
(1.1) (1.2) spotykana jest też pisownia carbon
angielski: (1.1) Carboniferous; (1.2) carbon baskijski: (1.1) Karbonifero białoruski: (1.1) карбон bułgarski: (1.1) карбон duński: (1.1) kultiden , karbon hiszpański: (1.1) Carbonífero kataloński: (1.1) Carbonífer niemiecki: (1.1) Karbon rosyjski: (1.1) карбон , каменноугольный период słowacki: (1.1) karbón
karbon ()
rzeczownik (1.1) węgiel
(1.1)
karbon ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) karbon
(1.1)
karbonský
karbon ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) węgiel rzeczownik (2.1) karbon
(1.1)
(1.1) Grundstoffet karbon har atomnummer 6. → Pierwiastek węgiel ma liczbę atomową 6.
(1.1) kulstof, kul, carbon, C (2.1) kultiden
zobacz też: Indeks:Duński - Pierwiastki chemiczne
karbon ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) węgiel
(1.1)
(1.1) kolevni
(1.1) grundevni
(1.1) zobacz też: Indeks:Farerski - Pierwiastki chemiczne
karbon ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) węgiel
(1.1) et karbon, karbonet, ,
(1.1) kullstoff, kølstoff
karbon ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) węgiel
(1.1) eit karbon, karbonet, ,
(1.1) kolstoff
karbon ()
rzeczownik (1.1) węgiel
(1.1)
karbonlu
(1.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Pierwiastki chemiczne