hycel ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów; (1.2) kat lub pomocnik kata„hycel”. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego, De Agostini Polska. [zarchiwizowano 2013-07-02] (1.3) osoba niegodziwa, bezwartościowa (1.4) urwis rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) tania kaszanka
(1.1)
(1.1) Dzięki hyclom po mieście nie włóczą się bezpańskie psy. (1.2) Haniebnie na wózku katowskim przez hycla z Warszawy wywieziony z nakazem surowym, aby się więcej w kraju nie ważył pokazać.
(1.1) rakarz (1.2) kat, oprawca (1.3) łajdak, gałgan, nicpoń
(1.1) hyclowski
(1.1) → kat, oprawca, zaświadczone np. w dialekcie śląskim języka niemieckiegoWalther Mitzka, Schlesisches Wörterbuch, Walter de Gruyter, Berlin 1963, tom I: A-H, s. 581. (1.4)
(1.4) angielski: (1.1) dogcatcher, dog-catcher, poundman białoruski: (1.1) сабачнік , скуралуп ; (1.3) скуралуп , жывадзёр duński: (1.1) hundefanger , hunderakker esperanto: (1.1) hundkaptisto hiszpański: (1.1) perrero , lacero ; (1.3) canalla , granuja , bribón jidysz: (1.1) היצעל (hicel) niemiecki: (1.1) Abdecker , Hundefänger nowogrecki: (1.1) μπόγιας ; (1.3) μπόγιας rosyjski: (1.1) собачник , живодёр węgierski: (1.1) gyepmester, sintér włoski: (1.1) accalappiacani