__TOC__ cherubin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (1.1) w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga; (1.2) w religiach starożytnych na wpół ludzka, na wpół zwierzęca istota strzegąca miejsc kultusjp.pwn.pl (1.3) niepoprawnie: barokowy motyw dekoracyjny w postaci małego aniołka; (1.4) o młodzieńcu z delikatną urodą
(1.1-4)
(1.1) Wejścia do ogrodu Eden strzegą cherubinowie. (1.2) Głównego wejścia na teren świątyni strzegą dwa kamienne cherubiny. (1.3) Barokowi architekci upstrzyli całe prezbiterium grubawymi cherubinami.
(1.1) cherub (1.3) putto
(1.1) duch (1.2) stwór (1.4) młodzieniec
Cherubin , cherub , cherubinowość cherubinek cherubinowy, cherubowy
< < (kerūb), (kerūbim)
angielski: (1.1) cherub arabski: (1.1) كروب białoruski: (1.1) херувім ; (1.4) херувім bułgarski: (1.1) херувим hiszpański: (1.1) querubín , querube interlingua: (1.1) cherubin nowogrecki: (1.1) χερουβείμ rumuński: (1.1) heruvim słowacki: (1.1) cherubín włoski: (1.1) cherubino
cherubin ()
rzeczownik (1.1) cherubin
(1.1) cherub
cherub cherubic, cherubinic