Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsiz dnia 8 maja 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik nr 1 - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury Załącznik nr 2 - Wykaz chorób zakaźnych zwierząt akwakultury Treść obwieszczenia 1. Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 i Nr 232, poz. 1378) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury (Dz. U. Nr 30, poz. 198), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 maja 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 771). 2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje odnośnika nr 2 oraz § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 maja 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 771), które stanowią: „ 2) Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy wykonawczej Komisji: 1) 2012/31/UE z dnia 25 października 2012 r. zmieniającej załącznik IV do dyrektywy Rady 2006/88/WE w odniesieniu do wykazu gatunków ryb podatnych na wirusową posocznicę krwotoczną oraz do wykreślenia wpisu dotyczącego zakaźnego zespołu owrzodzenia (Dz. Urz. UE L 297 z 26.10.2012, str. 26); 2) 2014/22/UE z dnia 13 lutego 2014 r. zmieniającej załącznik IV do dyrektywy Rady 2006/88/WE w odniesieniu do zakaźnej anemii łososia (ISA) (Dz. Urz. UE L 44 z 14.02.2014, str. 45). ” „ § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 1 pkt 5 lit. b, który wchodzi w życie z dniem 16 listopada 2014 r. ” . Załącznik nr 1 - Tekst jednolity rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury1)Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1261). 2)Przepisy rozporządzenia częściowo wdrażają postanowienia dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz. Urz. UE L 328 z 24.11.2006, str. 14, z późn. zm.). Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. a-f, h oraz j ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1539 oraz z 2015 r. poz. 266 i 470) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury, których wykaz jest określony w załączniku do rozporządzenia, a w szczególności: 1) sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu wystąpienia oraz stwierdzeniu wystąpienia tych chorób; 2) rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych oraz sposób ich pobierania i wysyłania; 3) środki stosowane przy zwalczaniu tych chorób; 4) procedury czyszczenia i odkażania; 5) wymagania niezbędne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury oraz szczegółowy tryb tego uznawania, a także warunki i tryb zawieszania, cofnięcia oraz ponownego uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium, w stosunku do których cofnięto to uznanie; 6) wykonywanie szczepień przeciwko tym chorobom. § 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) egzotyczna choroba zakaźna zwierząt akwakultury - jedną z chorób zakaźnych zwierząt akwakultury wymienionych w załączniku do rozporządzenia w części I; 2) nieegzotyczna choroba zakaźna zwierząt akwakultury - jedną z chorób zakaźnych zwierząt akwakultury wymienionych w załączniku do rozporządzenia w części II; 3) odłogowanie - działania związane z usunięciem z gospodarstwa: a) zwierząt akwakultury z gatunków wrażliwych na chorobę zakaźną tych zwierząt lub zwierząt akwakultury, które mogą przenosić dany czynnik chorobotwórczy wywołujący tę chorobę, b) wody, jeżeli jest to możliwe; 4) obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury - obszar wokół skażonego gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, na którym stosuje się środki zwalczania danej choroby mające na celu zapobieżenie jej rozprzestrzenianiu się; 5) zakażenie - obecność rozmnażającego się lub rozwijającego się w inny sposób, lub utajonego czynnika chorobotwórczego, wywołującego chorobę zakaźną zwierząt w organizmie zwierzęcia wodnego lub na powierzchni jego ciała; 6) skażona strefa lub enklawa - strefę lub enklawę, w której stwierdzono wystąpienie zakażenia. § 3. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium: 1) uznanych za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii I; 2) objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, zwanej dalej „ustawą” - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii II; 3) o statusie nieokreślonym - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii III; 4) objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii IV; 5) skażonych - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefę lub enklawę kategorii V. § 4. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub o podejrzeniu wystąpienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub o statusie nieokreślonym, nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, podejmuje niezwłocznie następujące czynności mające na celu wykrycie albo wykluczenie tej choroby: 13)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 maja 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury (Dz. U. poz. 771), które weszło w życie z dniem 25 czerwca 2014 r.) pobiera, zgodnie z przepisami Unii Europejskiej określonymi dla danej choroby, próbki do badań diagnostycznych oraz przekazuje je do laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 744, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 54, poz. 278, z 2014 r. poz. 29 oraz z 2015 r. poz. 211, 266 i 308.); 2) do czasu uzyskania wyników badań, o których mowa w pkt 1: a) obejmuje gospodarstwo lub obszar hodowli mięczaków, w którym stwierdzono podejrzenie wystąpienia tej choroby, nadzorem urzędowym i stosuje środki mające na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się tej choroby na inne zwierzęta wodne, b) zakazuje przemieszczania zwierząt akwakultury z i do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym stwierdzono podejrzenie wystąpienia tej choroby. 2. Powiatowy lekarz weterynarii, na wniosek posiadacza zwierząt akwakultury, może wyrazić zgodę na przemieszczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, pod jego nadzorem, określając jednocześnie warunki, po spełnieniu których jest to możliwe. § 5. 1. Jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań diagnostycznych próbek, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, stwierdzono wystąpienie egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub stwierdzono wystąpienie nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreślonym, powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza dochodzenie epizootyczne w celu ustalenia, w szczególności: 1) źródeł i dróg zakażenia zwierząt akwakultury tą chorobą; 2) dróg przemieszczania zwierząt akwakultury z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków w okresie, w którym choroba ta mogła rozwijać się w gospodarstwie lub obszarze hodowli mięczaków przed otrzymaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 4 ust. 1; 3) innych gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków, w których zwierzęta akwakultury z gatunków wrażliwych mogły zostać zakażone. 2. Jeżeli w wyniku dochodzenia epizootycznego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że choroba mogła zostać przeniesiona do innych gospodarstw, na inne obszary hodowli mięczaków lub do wód naturalnych, w gospodarstwach tych, na tych obszarach lub w tych wodach stosuje się środki określone w § 4 ust. 1. 3. Jeżeli zlewnia lub obszar przybrzeżny są rozległe, powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na ograniczenie stosowania środków, o których mowa w § 4 ust. 1, do obszaru wokół gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym podejrzewa się wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli uzna, że ustanowiony obszar jest wystarczający, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby. 4. Główny Lekarz Weterynarii informuje państwa członkowskie Unii Europejskiej lub państwa trzecie sąsiadujące z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o podejrzeniu wystąpienia egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub o podejrzeniu wystąpienia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreślonym, jeżeli istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się tych chorób na terytorium tych państw. § 6. Środki określone w § 4 ust. 1 pkt 2 stosuje się do dnia wykluczenia przez powiatowego lekarza weterynarii na podstawie wyników badań diagnostycznych próbek, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1: 1) egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub 2) nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreślonym. § 7. 1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury w gospodarstwie lub na obszarze hodowli mięczaków, powiatowy lekarz weterynarii: 1) uznaje to gospodarstwo lub ten obszar za skażone; 2) określa obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, obejmujący obszar ochronny i obszar nadzoru; 3) zakazuje odnowy populacji zwierząt wodnych i przemieszczania zwierząt akwakultury w obrębie obszaru zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, a także do i z tego obszaru; 4) stosuje dodatkowe środki w celu zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się tej choroby. 2. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na odnowę populacji zwierząt wodnych lub przemieszczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, pod jego nadzorem, określając dodatkowe warunki zapobiegające rozprzestrzenianiu się egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, po spełnieniu których jest to możliwe. § 8. 1. Zwierzęta akwakultury, które osiągnęły rozmiary handlowe i nie wykazują objawów klinicznych egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, mogą zostać odłowione lub zebrane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi lub dalszego przetwarzania przeprowadzanego w zakładach przetwórczych. 2. Odławianie, zbieranie i wprowadzanie do zakładów wysyłkowych lub zakładów oczyszczania, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14) w załączniku I w pkt 2.7 i 2.8, zwierząt akwakultury określonych w ust. 1, dalsze przetwarzanie tych zwierząt oraz działania związane z przygotowaniem tych zwierząt do spożycia przez ludzi, przeprowadza się w warunkach uniemożliwiających przenoszenie czynnika chorobotwórczego, wywołującego egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury. 3. Zakłady wysyłkowe lub zakłady oczyszczania, lub inne zakłady prowadzące podobną działalność wyposaża się w system oczyszczania ścieków unieszkodliwiający czynnik chorobotwórczy wywołujący egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury lub ścieki z tych zakładów oczyszcza się w taki sposób, aby zmniejszyć do dopuszczalnego poziomu ryzyko przeniesienia tego czynnika do wód naturalnych. § 9. 15)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.. Martwe ryby i skorupiaki oraz żywe ryby i skorupiaki wykazujące objawy kliniczne egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury są usuwane i unieszkodliwiane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, w sposób określony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1069/2009”, zgodnie z opisem zadań zawartym w planie gotowości zwalczania tej choroby. 25)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.. Zwierzęta akwakultury, które nie osiągnęły rozmiarów handlowych i nie wykazują objawów klinicznych egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, są usuwane i unieszkodliwiane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009, zgodnie z opisem zadań zawartym w planie gotowości zwalczania tej choroby oraz przy uwzględnieniu typu gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków i rodzaju produkcji prowadzonej w tych gospodarstwach lub na tych obszarach, a także ryzyka, jakie zwierzęta te stwarzają dla dalszego rozprzestrzeniania się tej choroby. 3. Po usunięciu zwierząt, o których mowa w ust. 1 i 2, skażone gospodarstwa lub obszary hodowli mięczaków: 1) poddaje się odłogowaniu przez czas niezbędny do wyeliminowania czynnika chorobotwórczego wywołującego egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury - jeżeli jest to możliwe; 2) oczyszcza się i odkaża - jeżeli jest to konieczne. 4. Gospodarstwa lub obszary hodowli mięczaków, w których prowadzi się chów zwierząt akwakultury z gatunków innych niż wrażliwe na egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury, mogą być poddane odłogowaniu po przeprowadzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii analizy ryzyka. § 10. Powiatowy lekarz weterynarii, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na zwierzęta wodne inne niż te, u których wystąpiła ta choroba, stosuje środki określone w § 4-9 w zależności od sytuacji epizootycznej i ryzyka stwarzanego przez tę chorobę. § 11. 1. Środki określone w § 7-9 stosuje się do dnia: 1) wyeliminowania czynnika chorobotwórczego wywołującego egzotyczną chorobę zakaźną zwierząt akwakultury oraz usunięcia zwierząt akwakultury, o których mowa w § 9 ust. 1 i 2; 2) uzyskania wyników badań diagnostycznych wykluczających wystąpienie egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury. 2. Próbki do badań diagnostycznych z gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków znajdujących się na obszarze zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury pobiera się w sposób uwzględniający typ tych gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków oraz rodzaj produkcji w nich prowadzonej, a także zgodnie z metodyką określoną dla danej egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury. § 12. 1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub enklawie położonych na tym terytorium uznanych za wolne od tej choroby, w celu ponownego uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium za wolne od tej choroby: 1) powiatowy lekarz weterynarii może zastosować środki określone w § 7-9 lub 2) Główny Lekarz Weterynarii, zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy, opracowuje program zwalczania tej choroby. 2. W przypadku zastosowania środków określonych w § 7-9 powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na prowadzenie chowu zwierząt akwakultury niewykazujących objawów klinicznych nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury do czasu osiągnięcia przez nie rozmiarów handlowych lub na przemieszczenie tych zwierząt do innej skażonej strefy lub enklawy. 3. W przypadku wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki ograniczające lub, jeżeli jest to możliwe, zapobiegające rozprzestrzenianiu się nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury. 4. Jeżeli nie są podejmowane działania mające na celu ponowne uznanie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefy lub enklawy położonych na tym terytorium za wolne od nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki zapobiegające rozprzestrzenianiu się tej choroby określone w § 13. § 13. 1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3 ustawy, o statusie nieokreślonym lub skażonych (nieuznanych za wolne od tej choroby), powiatowy lekarz weterynarii, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby: 1) uznaje gospodarstwo lub obszar hodowli mięczaków za skażone; 2) określa obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, obejmujący obszar ochronny i obszar nadzoru. 2. Zwierzęta akwakultury pochodzące z obszaru zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury są: 1) przemieszczane wyłącznie do skażonych gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków lub 2) zbierane i poddawane ubojowi w celu spożycia przez ludzi, zgodnie z § 8 ust. 1. 36)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.. Martwe ryby i skorupiaki są usuwane i unieszkodliwiane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009, z uwzględnieniem typu gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków i rodzaju produkcji prowadzonej w tych gospodarstwach lub obszarach oraz ryzyka, jakie zwierzęta te stwarzają dla dalszego rozprzestrzeniania się nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury. § 14. 1. W przypadku podejrzenia wystąpienia lub stwierdzenia wystąpienia u dzikich zwierząt wodnych: 1) egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, 2) nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby - powiatowy lekarz weterynarii monitoruje sytuację epizootyczną i stosuje środki mające na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się tej choroby. 2. W przypadku