Ustawaz dnia 15 grudnia 2016 r.o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu Spis treści Treść ustawy Dodatek - Porozumienie między Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu Dodatek - Protokół do porozumienia między Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu Dodatek - Tekst porozumienia w języku angielskim Treść ustawy Art. 1. Zasady unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowane przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu, określa Porozumienie między Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wraz z Protokołem, podpisane w Tajpej dnia 21 października 2016 r., zwane dalej „Porozumieniem”, które stanowi załącznik do ustawy. Art. 2. 1. Ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, umowach w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska lub ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umowach międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, należy przez to rozumieć również Porozumienie. 2. Ilekroć w przepisach prawa podatkowego z zakresu podatków od dochodów jest mowa o państwie, należy przez to rozumieć również terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu. Art. 3. 1. Ustawę stosuje się pod warunkiem stosowania Porozumienia na terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu. 2. Informację w przedmiocie stosowania Porozumienia na terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu, minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości w drodze obwieszczenia ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Art. 4. Ustawę stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r. Art. 5. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Dodatek - Porozumienie między Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu POROZUMIENIE MIĘDZY WARSZAWSKIM BIUREM HANDLOWYM W TAJPEJ A BIUREM GOSPODARCZYM I KULTURALNYM TAJPEJ W WARSZAWIE w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu Warszawskie Biuro Handlowe w Tajpej oraz Biuro Gospodarcze i Kulturalne Tajpej w Warszawie, dążąc do promowania wzajemnych relacji gospodarczych poprzez zawarcie Porozumienia w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, uzgodniły, co następuje: Artykuł 1 Zakres podmiotowy Niniejsze Porozumienie dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę na jednym lub obu terytoriach. Artykuł 2 Podatki, których dotyczy Porozumienie 1. Niniejsze Porozumienie ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na terytoriach, bez względu na sposób ich poboru. 2. Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki pobierane od całego dochodu albo od części dochodu, włączając w to podatki od zysków z przeniesienia własności majątku ruchomego lub nieruchomego, podatki od całkowitych kwot pensji lub wynagrodzeń wypłacanych przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od przyrostu majątku. 3. Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Porozumienie, należą w szczególności: a) na terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości polskiego Ministerstwa Finansów: (i) podatek dochodowy od osób fizycznych, oraz (ii) podatek dochodowy od osób prawnych; b) na terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministerstwa Finansów Tajwanu: (i) podatek dochodowy od zysków przedsiębiorstw, (ii) skonsolidowany podatek dochodowy od osób fizycznych, oraz (iii) podstawowy podatek dochodowy. 4. Niniejsze Porozumienie ma także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub w istotnym stopniu podobnego rodzaju, które będą nakładane po dacie podpisania niniejszego Porozumienia, obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy terytoriów będą informowały się wzajemnie o wszelkich znaczących zmianach, dokonanych w ich prawie podatkowym. Artykuł 3 Ogólne definicje 1. W rozumieniu niniejszego Porozumienia, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej: a) określenie „terytorium” oznacza terytorium określone w artykule 2 ustęp 3 litera a) lub w artykule 2 ustęp 3 litera b) niniejszego Porozumienia, w zależności od kontekstu, oraz „drugie terytorium” oraz „terytoria” będzie rozumiane odpowiednio; b) określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę, a także każde inne zrzeszenie osób; c) określenie „spółka” oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych; d) określenia „przedsiębiorstwo terytorium” oraz „przedsiębiorstwo drugiego terytorium” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na jednym terytorium i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium; e) określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo terytorium, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi na drugim terytorium; f) określenie „właściwy organ” oznacza: (i) w przypadku terytorium do którego ma zastosowanie prawo podatkowe należące do właściwości polskiego Ministerstwa Finansów - Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela, oraz (ii) w przypadku terytorium do którego ma zastosowanie prawo podatkowe należące do właściwości Ministerstwa Finansów Tajwanu, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela; 2. Przy stosowaniu niniejszego Porozumienia w dowolnym czasie na terytorium, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w nim niezdefiniowane ma takie znaczenie jakie w tym czasie ma ono w prawie tego terytorium dla celów podatków, do których ma zastosowanie niniejsze Porozumienie, przy czym znaczenie określenia wynikające z ustawodawstwa podatkowego tego terytorium ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym temu pojęciu przez inne przepisy prawne tego terytorium. Artykuł 4 Miejsce zamieszkania lub siedziba 1. W rozumieniu niniejszego Porozumienia, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego terytorium podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również terytoria określone w artykule 2 ustęp 3 litera a) i b) oraz każdą ich jednostkę terytorialną lub władze lokalne. 2. Osoba nie ma miejsca zamieszkania ani siedziby na terytorium dla celów niniejszego Porozumienia, jeżeli taka osoba podlega opodatkowaniu na tym terytorium tylko w odniesieniu do dochodów uzyskanych ze źródeł położonych na tym terytorium. Jednakże, niniejszego postanowienia nie stosuje się do osób fizycznych, które mają miejsce zamieszkania na terytorium określonym w artykule 2 ustęp 3 litera b), dopóki podlegają opodatkowaniu tylko w odniesieniu do dochodów uzyskanych ze źródeł położonych na tym terytorium. 3. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 i 2, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania na obu terytoriach, wówczas jej status określa się według następujących zasad: a) uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko na tym terytorium, na którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania na obu terytoriach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko na tym terytorium, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b) jeżeli nie jest możliwe ustalenie, na którym terytorium osoba ma ośrodek interesów życiowych albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania na żadnym z terytoriów, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko na tym terytorium, na którym zazwyczaj przebywa; c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj na obu terytoriach lub nie przebywa zazwyczaj na żadnym z nich, właściwe organy terytoriów rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia. 4. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 i 2, osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę na obu terytoriach, właściwe organy terytoriów będą czynić starania aby rozstrzygnąć w drodze wzajemnego porozumienia, na którym terytorium osoba ta ma siedzibę dla celów niniejszego Porozumienia, uwzględniając miejsce jej faktycznego zarządu. Artykuł 5 Zakład 1. W rozumieniu niniejszego Porozumienia, określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. 2. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności: a) siedzibę zarządu; b) filię; c) biuro; d) fabrykę; e) warsztat; f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych. 3. Plac budowy, prace konstrukcyjne lub instalacyjne stanowią zakład tylko wówczas, gdy trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy. 4. Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład” nie obejmuje: a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa; b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostawy; c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo; d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa; e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym; f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o jakich mowa w literach a) - e) niniejszego ustępu, pod warunkiem, że całkowita działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy. 5. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada, oraz zwyczajowo wykonuje, pełnomocnictwo do zawierania umów na terytorium w imieniu przedsiębiorstwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada na tym terytorium zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu. 6. Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład na terytorium tylko z tego powodu, że podejmuje ono na tym terytorium czynności za pośrednictwem pośrednika, generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem, że osoby te działają w ramach swojej zwykłej działalności. 7. Fakt, że spółka mająca siedzibę na terytorium kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę na drugim terytorium, albo która prowadzi działalność na tym drugim terytorium (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki. Artykuł 6 Dochód z majątku nieruchomego 1. Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego na drugim terytorium może być opodatkowany na tym drugim terytorium. 2. Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego terytorium, gdzie dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz urządzenia użytkowane w gospodarstwach rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego. 3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego użytkowania, dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego. 4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa i do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania wolnych zawodów. Artykuł 7 Zyski przedsiębiorstw 1. Zyski przedsiębiorstwa terytorium podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą na drugim terytorium przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane na tym terytorium, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. 2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo terytorium prowadzi działalność na drugim terytorium przez położony tam zakład, to na każdym terytorium należy przypisać temu zakładowi takie zyski, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem. 3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się potrącenia wydatków, w tym kosztów zarządzania i ogólnych kosztów administracyjnych, które zostały poniesione na rzecz zakładu bez względu na to, czy wydatki te zostały poniesione na terytorium, na którym zakład jest położony, czy gdzie indziej. 4. Jeżeli na terytorium istnieje zwyczaj ustalania zysków przypisanych zakładowi na podstawie podziału całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to terytorium zysków do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału; sposób podziału zysku powinien jednak być taki, aby jego wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym artykule. 5. Nie można przypisać zakładowi zysków tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa. 6. Przy stosowaniu poprzednich ustępów, ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej. 7. Jeżeli zyski obejmują części dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszego Porozumienia, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu. Artykuł 8 Transport morski i lotniczy 1. Zyski przedsiębiorstwa terytorium osiągane z eksploatacji statków morskich lub statków powietrznych w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko na tym terytorium. 2. Dla celów niniejszego artykułu i bez względu na postanowienia artykułu 12, zyski osiągnięte z eksploatacji statków morskich lub statków powietrznych w transporcie międzynarodowym obejmują: a) zyski osiągnięte z czarteru z załogą i wyposażeniem (na określony czas lub na określonej trasie) lub bez załogi i wyposażenia, statków morskich, statków żeglugi śródlądowej lub statków powietrznych, oraz b) zyski osiągnięte z użytkowania, utrzymania lub dzierżawy kontenerów (włączając przyczepy i związane z tym wyposażenie do transportu kontenerów), używanych do transportu dóbr i towarów, jeżeli taki czarter, lub użytkowanie, utrzymanie lub dzierżawa, w zależności od sytuacji, jest uboczna w stosunku do eksploatacji statków morskich lub powietrznych w transporcie międzynarodowym. 3. Postanowienia ustępów 1 i 2 stosuje się także do zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie poolowej, we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym, ale tylko do tej części zysków osiągniętych w ten sposób, które mogą zostać przypisane uczestnikowi w stosunku do jego udziału we wspólnym przedsięwzięciu. Artykuł 9 Przedsiębiorstwa powiązane 1. Jeżeli: a) przedsiębiorstwo terytorium uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego terytorium, lub b) te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, sprawowaniu kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa terytorium oraz przedsiębiorstwa drugiego terytorium, i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki, które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa, wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez terytorium za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane. 2. Jeżeli terytorium włącza do zysków przedsiębiorstwa tego terytorium, i odpowiednio opodatkowuje, zyski przedsiębiorstwa drugiego terytorium, z tytułu których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim terytorium, i to drugie terytorium zgadza się, iż zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego terytorium, gdyby warunki ustalone między obydwoma przedsiębiorstwami były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie terytorium dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków. Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszego Porozumienia, a właściwe organy terytoriów będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą bezpośrednio. Artykuł 10 Dywidendy 1. Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę na terytorium osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium mogą być opodatkowane na tym drugim terytorium. 2. Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także na terytorium, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego terytorium, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na drugim terytorium, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty dywidend brutto. Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane. 3. Określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji) lub z innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód z innych praw w spółce, który zgodnie z prawem podatkowym terytorium, w którym spółka wypłacająca te dywidendy ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z udziałów (akcji). 4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent dywidend,