Rozporządzenie Ministra Edukacji i Naukiz dnia 22 kwietnia 2022 r.zmieniające rozporządzenie w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz dodatkowych umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów szkolnictwa branżowego 1)Minister Edukacji i Nauki kieruje działem administracji rządowej - oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji i Nauki (Dz. U. z 2022 r. poz. 18). Treść rozporządzenia Na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 oraz z 2022 r. poz. 655 i 1079) zarządza się, co następuje: § 1. W rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 maja 2019 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz dodatkowych umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów szkolnictwa branżowego (Dz. U. poz. 991, z 2020 r. poz. 635 oraz z 2021 r. poz. 1087 i 1562) wprowadza się następujące zmiany: 1) w załączniku nr 1 w podstawie programowej kształcenia w zawodzie TECHNIK FOTOGRAFII I MULTIMEDIÓW w części WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK FOTOGRAFII I MULTIMEDIÓW zdanie: „Liczba tygodni przeznaczonych na realizację praktyk zawodowych: 8 tygodni (280 godzin).” otrzymuje brzmienie: „ Liczba tygodni przeznaczonych na realizację praktyk zawodowych: 8 tygodni (280 godzin), a w przypadku branżowej szkoły II stopnia - 4 tygodnie (140 godzin). ” ; 2) w załączniku nr 2: a) wprowadzenie do załącznika otrzymuje brzmienie: „ Załącznik zawiera podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego przyporządkowanych do branży budowlanej, określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego: 1) betoniarz-zbrojarz; 2) cieśla; 3) dekarz; 4) kamieniarz; 5) kominiarz; 6) monter izolacji budowlanych; 7) monter izolacji przemysłowych; 8) monter konstrukcji budowlanych; 9) monter konstrukcji targowo-wystawienniczych; 10) monter sieci i instalacji sanitarnych; 11) monter stolarki budowlanej; 12) monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie; 13) murarz-tynkarz; 14) operator maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych; 15) technik budownictwaI); 16) technik budowy dróg; 17) technik dekarstwa; 18) technik gazownictwa; 19) technik geodeta; 20) technik inżynierii sanitarnej; 21) technik inżynierii środowiska i melioracji; 22) technik izolacji przemysłowych; 23) technik montażu i automatyki stolarki budowlanej; 24) technik obsługi przemysłu targowo-wystawienniczego; 25) technik renowacji elementów architektury; 26) technik robót wykończeniowych w budownictwie; 27) zdun. I) Dla zawodu technik budownictwa określono trzy podstawy programowe z wyodrębnionymi kwalifikacjami: 1) BUD.01. Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich oraz BUD.14. Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysu; 2) BUD.08. Montaż konstrukcji budowlanych oraz BUD.14. Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysu; 3) BUD.12. Wykonywanie robót murarskich i tynkarskich oraz BUD.14. Organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysu. ” , b) w podstawie programowej kształcenia w zawodzie MONTER IZOLACJI PRZEMYSŁOWYCH: - w części „EFEKTY KSZTAŁCENIA I KRYTERIA WERYFIKACJI TYCH EFEKTÓW”: - - efekt kształcenia „7) charakteryzuje zasady transportu podczas wykonania izolacji przemysłowych” otrzymuje brzmienie: „ 7) charakteryzuje zasady transportu podczas wykonywania izolacji przemysłowych ” , - - kryteria weryfikacji przyporządkowane do efektu kształcenia „7) charakteryzuje zasady transportu podczas wykonywania izolacji przemysłowych” otrzymują brzmienie: „ 1) wymienia środki transportu stosowane podczas wykonywania robót izolacyjnych 2) dobiera środki transportu stosowane podczas wykonywania izolacji przemysłowych 3) stosuje zasady organizacji transportu podczas wykonywania izolacji przemysłowych ” , - część „MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO DLA KWALIFIKACJI WYODRĘBNIONEJ W ZAWODZIE” otrzymuje brzmienie: „ MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO DLA KWALIFIKACJI WYODRĘBNIONEJ W ZAWODZIE1) BUD.07. Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych Nazwa jednostki efektów kształcenia Liczba godzin BUD.07.1. Bezpieczeństwo i higiena pracy 30 BUD.07.2. Podstawy izolacji przemysłowych 90 BUD.07.3. Wykonywanie płaszczy ochronnych oraz konstrukcji wsporczych i nośnych izolacji przemysłowych 350 BUD.07.4. Wykonywanie i naprawa ciepłochronnych oraz zimnochronnych izolacji przemysłowych 150 BUD.07.5. Wykonywanie i naprawa akustycznych oraz przeciwdrganiowych izolacji przemysłowych 100 BUD.07.6. Wykonywanie i naprawa ogniochronnych izolacji przemysłowych 100 BUD.07.7. Język obcy zawodowy 30 Razem 850 BUD.07.8. Kompetencje personalne i społeczne2) 1) W szkole liczbę godzin kształcenia zawodowego należy dostosować do wymiaru godzin określonego w przepisach w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół, przewidzianego dla kształcenia zawodowego w danym typie szkoły, zachowując minimalną liczbę godzin wskazanych w tabeli dla efektów kształcenia właściwych dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie. 2) Nauczyciele wszystkich obowiązkowych zajęć edukacyjnych z zakresu kształcenia zawodowego powinni stwarzać uczniom warunki do nabywania kompetencji personalnych i społecznych. ” , - po części „MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO DLA KWALIFIKACJI WYODRĘBNIONEJ W ZAWODZIE” dodaje się część „MOŻLIWOŚCI PODNOSZENIA KWALIFIKACJI W ZAWODZIE” w brzmieniu: „ MOŻLIWOŚCI PODNOSZENIA KWALIFIKACJI W ZAWODZIE Absolwent szkoły prowadzącej kształcenie w zawodzie monter izolacji przemysłowych po potwierdzeniu kwalifikacji BUD.07. Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych może uzyskać dyplom zawodowy w zawodzie technik izolacji przemysłowych po potwierdzeniu kwalifikacji BUD.31. Organizacja i kontrola robót izolacyjnych oraz sporządzanie kosztorysów oraz uzyskaniu wykształcenia średniego lub średniego branżowego. ” , c) po podstawie programowej kształcenia w zawodzie MONTER KONSTRUKCJI BUDOWLANYCH dodaje się podstawę programową kształcenia w zawodzie monter konstrukcji targowo-wystawienniczych w brzmieniu: „ MONTER KONSTRUKCJI TARGOWO-WYSTAWIENNICZYCH711906 KWALIFIKACJA WYODRĘBNIONA W ZAWODZIE BUD.30. Wykonywanie robót związanych z konstrukcją i montażem stoisk targowo-wystawienniczych i scen CELE KSZTAŁCENIA Absolwent szkoły prowadzącej kształcenie w zawodzie monter konstrukcji targowo-wystawienniczych powinien być przygotowany do wykonywania zadań zawodowych w zakresie kwalifikacji BUD.30. Wykonywanie robót związanych z konstrukcją i montażem stoisk targowo-wystawienniczych i scen: 1) montowania i demontowania metalowych konstrukcji stoisk targowo-wystawienniczych i scen; 2) montowania systemów suchej zabudowy przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen; 3) wykonywania robót z drewna i materiałów drewnopochodnych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen; 4) wykonywania i uruchamiania instalacji elektrycznych i multimedialnych stoisk targowo-wystawienniczych i scen. EFEKTY KSZTAŁCENIA I KRYTERIA WERYFIKACJI TYCH EFEKTÓW Do wykonywania zadań zawodowych w zakresie kwalifikacji BUD.30. Wykonywanie robót związanych z konstrukcją i montażem stoisk targowo-wystawienniczych i scen niezbędne jest osiągnięcie niżej wymienionych efektów kształcenia: BUD.30. Wykonywanie robót związanych z konstrukcją i montażem stoisk targowo-wystawienniczych i scen BUD.30.1. Bezpieczeństwo i higiena pracy Efekty kształcenia Kryteria weryfikacji Uczeń: Uczeń: 1) charakteryzuje pojęcia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, ochroną przeciwpożarową, ochroną środowiska i ergonomią 1) wymienia przepisy prawa określające wymagania w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska 2) wyjaśnia znaczenie pojęcia bezpieczeństwo pracy, higiena pracy, ochrona pracy, ergonomia 3) określa zakres i cel działań ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska w środowisku pracy 4) opisuje pojęcia związane z wypadkami przy pracy i chorobami zawodowymi 2) rozróżnia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska 1) wymienia instytucje oraz służby działające w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska 2) wymienia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy i ochrony środowiska 3) określa prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy 1) wymienia prawa i obowiązki pracodawcy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy 2) wymienia prawa i obowiązki pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy 3) wymienia środki prawne możliwe do zastosowania w przypadku naruszenia przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy 4) wymienia konsekwencje nieprzestrzegania obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przez pracownika i pracodawcę 5) wymienia rodzaje świadczeń przysługujących pracownikowi lub jego rodzinie z tytułu jego wypadku przy pracy lub jego choroby zawodowej 6) wskazuje prawa pracownika, który zachorował na chorobę zawodową 4) stosuje zasady bezpieczeństwa i higieny pracy podczas robót związanych z konstrukcją i montażem stoisk targowo-wystawienniczych oraz scen 1) wymienia zagrożenia związane z prowadzeniem prac rozładunkowych oraz załadunkowych 2) rozróżnia zasady związane z prawidłowym zabezpieczaniem transportu towarów 3) wymienia zagrożenia związane z pracą z elektronarzędziami 4) wymienia zagrożenia związane z pracą na drabinach oraz rusztowaniach 5) wymienia zasady bezpiecznego przebywania w obrębie pracy podnośników oraz wózków transportujących 6) wymienia zagrożenia związane z montażem szyb i wyrobów szklanych 7) wymienia środki ochrony osobistej używane podczas prowadzenia robót związanych z konstrukcją i montażem stoisk targowo-wystawien-niczych oraz scen 5) stosuje zasady ochrony przeciwporażeniowej 1) rozróżnia układy sieciowe: TN, TT i IT 2) wskazuje wartości napięć bezpiecznych prądu przemiennego w zależności od warunków środowiskowych 3) wskazuje wartości napięć bezpiecznych prądu stałego w zależności od warunków środowiskowych 4) rozróżnia środki ochrony przeciwporażeniowej podstawowej, przy uszkodzeniu i uzupełniającej 5) rozróżnia środki ochrony przeciwporażeniowej przed dotykiem bezpośrednim i pośrednim 6) rozróżnia klasy ochrony przeciwporażeniowej oraz oznaczenia z tym związane 6) udziela pierwszej pomocy w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego 1) opisuje podstawowe symptomy wskazujące na stany nagłego zagrożenia zdrowotnego 2) ocenia sytuację poszkodowanego na podstawie analizy objawów obserwowanych u poszkodowanego 3) zabezpiecza siebie, poszkodowanego i miejsce wypadku 4) układa poszkodowanego w pozycji bezpiecznej 5) powiadamia odpowiednie służby 6) prezentuje udzielanie pierwszej pomocy w urazowych stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego, np. krwotok, zmiażdżenie, amputacja, złamanie, oparzenie 7) prezentuje udzielanie pierwszej pomocy w nieurazowych stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego, np. omdlenie, zawał, udar 8) wykonuje resuscytację krążeniowo-oddechową na fantomie zgodnie z wytycznymi Polskiej Rady Resuscytacji i Europejskiej Rady Resuscytacji BUD.30.2. Podstawy budowy stoisk targowo-wystawienniczych i scen Efekty kształcenia Kryteria weryfikacji Uczeń: Uczeń: 1) charakteryzuje wyroby stosowane przy konstrukcji, montażu i wykończeniu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) wymienia i rozróżnia właściwości fizyczne, mechaniczne i chemiczne materiałów stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 2) dobiera wyroby w zależności od zastosowanej technologii konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 3) określa zasady składowania i przechowywania wyrobów stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 2) charakteryzuje podłoża pod konstrukcję i montaż stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) rozróżnia rodzaje podłoży (beton, utwardzona ziemia, podest drewniany, wykładzina) 2) porównuje teren przeznaczony do konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen z dokumentacją montażu dotyczącą przygotowania podłoża 3) porównuje warunki techniczne miejsca przeznaczonego do konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen z dokumentacją projektową stoiska 3) stosuje przyrządy pomiarowe przy konstrukcji, montażu i wykończaniu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) rozróżnia przyrządy pomiarowe stosowane w robotach związanych z konstrukcją, montażem i wykończaniem stoisk targowo-wystawienniczych i scen 2) wyjaśnia zastosowanie poszczególnych przyrządów pomiarowych 3) dobiera przyrządy pomiarowe do określonych etapów robót przy konstrukcji, montażu i wykończeniu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 4) wykonuje pomiary związane z określonymi robotami z zastosowaniem odpowiednich przyrządów pomiarowych 4) charakteryzuje rodzaje rusztowań stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen i przestrzega zasad ich eksploatacji 1) klasyfikuje rusztowania stosowane przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 2) rozpoznaje rodzaje rusztowań stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawien-niczych i scen 3) określa zastosowanie rusztowań stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 4) rozpoznaje elementy rusztowań stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 5) opisuje zasady eksploatacji rusztowań 6) określa wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu robót szczególnie niebezpiecznych 7) określa środki zabezpieczające stosowane przy eksploatacji rusztowań 5) stosuje podstawowe zasady mechaniki i wytrzymałości materiałów w odniesieniu do budowy rusztowań na potrzeby konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) omawia rodzaje sił wewnętrznych występujących w elementach rusztowań na potrzeby konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 2) omawia zależność nośności elementów rusztowań na potrzeby konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen od czynników wewnętrznych (geometria, wzmocnienia) i zewnętrznych (obciążenia) 3) określa zasady ustalania dopuszczalnych obciążeń użytkowych rusztowań na potrzeby konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 6) odczytuje rysunki techniczne 1) rozróżnia rodzaje rysunków technicznych 2) opisuje zasady wykonywania rysunków technicznych 3) odczytuje oznaczenia graficzne stosowane na rysunkach technicznych 4) rozróżnia rysunki rzutów i przekrojów elementów konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 7) charakteryzuje rodzaje i elementy dokumentacji technicznej stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) rozpoznaje rodzaje dokumentacji technicznej i wymienia jej elementy 2) określa zawartość części opisowej dokumentacji technicznej stoisk targowo-wystawienniczych i scen 3) określa zawartość części rysunkowej dokumentacji technicznej 8) stosuje zasady wykonywania przedmiaru i obmiaru robót 1) sporządza przedmiar robót na podstawie dokumentacji technicznej 2) oblicza ilość materiałów, narzędzi, sprzętu i robocizny na podstawie przedmiaru robót 3) wykonuje obmiar robót 9) posługuje się specjalistyczną terminologią zawodową z zakresu obsługi sceny 1) rozróżnia zadaszenia scenowe (festiwalowe, riderowe dwuspadowe, konstrukcje łukowe) 2) rozróżnia podesty (sceniczny, wybieg dla modelek, podest dla zespołu, podest perkusyjny) 3) podaje definicje pojęć: małe estrady zadaszone, mobilne przejezdne systemy, realizatorki, podjazdy pod scenę, kurtyny i horyzonty 4) wyjaśnia symbole i piktogramy stosowane w systemach scenicznych 5) interpretuje oznaczenia umieszczone na urządzeniach przeznaczonych do obsługi sceny 6) opisuje elementy dokumentacji technicznej obsługi sceny, rider techniczny - wymogi techniczne dotyczące sceny związane z daną imprezą 7) określa parametry techniczne stosowanych urządzeń przeznaczonych do obsługi sceny 10) charakteryzuje elementy sceny 1) wskazuje elementy konstrukcyjne sceny i zabezpieczenia sceny 2) wyjaśnia schematy oraz rysunki zawarte w dokumentacji technicznej sceny 3) wymienia elementy montażowe sceny 4) klasyfikuje urządzenia i akcesoria służące do nagłośnienia i oświetlenia sceny ze względu na parametry i zastosowanie 5) omawia rodzaje i formaty połączeń urządzeń sterujących systemami scenicznymi 6) klasyfikuje urządzenia służące do tworzenia efektów specjalnych ze względu na parametry i zastosowanie 11) stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań zawodowych 1) stosuje edytory tekstu, arkusze kalkulacyjne i programy graficzne wspomagające wykonywanie zadań zawodowych 2) stosuje elektroniczne katalogi produktów i norm 3) stosuje programy graficzne podczas odczytywania dokumentacji technicznej i projektowej 4) wykorzystuje dostępne zasoby sieci komputerowej i literatury branżowej do pozyskiwania informacji zawodowych 12) rozpoznaje normy i procedury oceny zgodności podczas realizacji zadań zawodowych 1) wymienia cele normalizacji krajowej 2) podaje definicje i cechy normy 3) rozróżnia oznaczenie normy międzynarodowej, europejskiej i krajowej 4) korzysta ze źródeł informacji dotyczących norm i procedur oceny zgodności BUD.30.3. Montaż elementów suchej zabudowy stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen Efekty kształcenia Kryteria weryfikacji Uczeń: Uczeń: 1) charakteryzuje rodzaje systemów suchej zabudowy stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) wyjaśnia zasady stosowania systemów suchej zabudowy 2) rozróżnia systemy ścian działowych, sufitów podwieszanych, obudów konstrukcji dachowych i okładzin ściennych 2) planuje roboty związane z montażem elementów suchej zabudowy stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) posługuje się dokumentacją projektową, specyfikacjami technicznymi, normami, katalogami oraz instrukcjami podczas wykonania konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 2) rozpoznaje symbole stosowane na wyrobach przeznaczonych do montażu ścian działowych, okładzin, sufitów oraz obudowy konstrukcji w systemach suchej zabudowy stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawien-niczych i scen 3) dobiera materiały i wyroby do montażu i robót wykończeniowych ścian działowych, okładzin, sufitów oraz innych konstrukcji w systemach suchej zabudowy stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 3) wykonuje ściany działowe, okładziny, sufity oraz obudowy konstrukcji w systemach suchej zabudowy przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 1) dobiera narzędzia oraz sprzęt do montażu w systemach suchej zabudowy stosowanych przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawien-niczych i scen 2) rozróżnia narzędzia i sprzęt do wytyczenia położenia ścian działowych, okładzin, sufitów podwieszanych w systemach suchej zabudowy stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 3) dobiera techniki montażu elementów suchej zabudowy przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 4) stosuje zasady montażu elementów suchej zabudowy przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 5) rozróżnia profile stalowe do wykonania suchej zabudowy stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen 6) montuje profile i płyty ścian działowych, okładzin, sufitów oraz obudowy konstrukcji w systemach suchej zabudowy stosowanej przy konstrukcji i montażu stoisk targowo-wystawienniczych i scen zgodnie z dokumentacją projektową 7) montuje okładziny ścian działowych 8) wykonuje roboty wykońc