Okres powojenny Po wojnie Leopold Kwiatkowski i Jerzy Iszkowski ponownie zaangażowali się w odtwarzanie szkoły szybowcowej. Szkoła podlegała pod Departament Lotnictwa i od 1946 roku rozpoczęto loty z Jodłowca, a od następnego roku szkolenia studentów z Sekcji Lotniczej z Krakowa. W 1948 roku szkoła szybowcowa podlegała Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” w która w trakcie obozów oprócz wykładów z teorii i zagadnień lotniczych prowadziła także wykłady wychowawcze i polityczne. W późniejszym czasie szkoła miała na wyposażeniu szybowce: IS-A Salamandra (SP-1144), Grunau Baby.
W Tęgoborzu latało wielu znanych pilotów którzy wykonywali loty zaliczone do uzyskania odznak szybowcowych: Andrzej Abłamowicz, rekordowy lot 5 godzin 15 min (1948), Jerzy Iszkowski zdobył srebrną odznakę szybowcową, wykonując loty w czasie 5 godzin 4 min, przelot 51 oraz uzyskał przewyższenie 1600 m (1948), Julian Bojanowski, zdobył srebrną odznakę za długotrwałość lotu 7 godzin 22 minBiuletyny Aeroklubu Rzeczypospolitej z lat 1948–1950..