z decyzją taką nie zgodzili się eserowcy i mienszewicy, którzy opuścili komitet. Powstanie zakończyło się sukcesem i przejęciem kontroli nad Rostowem przez bolszewikówP. Kenez, Red Attack..., s. 64-65.. Sześć dni później do miasta wkroczyły antyrewolucyjne kozackie oddziały pod dowództwem Aleksieja Kaledina, pokonując silniejszą liczebnie, lecz gorzej zorganizowaną i dowodzoną Czerwoną GwardięP. Kenez, Red Attack..., s. 65.. Szczególnie oddziały marynarzy okazały się mało wartościowe. Po przegranym starciu z Kozakami marynarze rozstrzelali na stacji Tichorieckiej jednego ze swoich dowódców, porucznika Skałowskiego, zarzucając mu zdradę. Następnie wrócili na Krym.
W Rostowie i Nowoczerkasku gen. Ławr Korniłow i gen. Michaił Aleksiejew rozpoczęli tworzenie białej, antyrewolucyjnej Armii OchotniczejP. Kenez, Red Attack..., s. 69.. Rada Komisarzy Ludowych z Leninem na czele uznała mobilizację nad Donem za największe zagrożenie dla rządu bolszewickiego, z uwagi na liczbę Kozaków, którzy mogliby przyłączyć się do wojsk kontrrewolucyjnych, a także dlatego, że Armia Ochotnicza i Kozacy stanowili bezpośrednie zagrożenie dla robotniczego, sprzyjającego rewolucji DonbasuE. Mawdsley, Wojna domowa..., s. 38.. Wreszcie kontrola nad Rostowem i Nowoczerkaskiem dałaby czerwonym połączenie kolejowe z Kaukazem.