Komórki skrzydłowe kwadratowe, duże, w kolorze brunatno-pomarańczowym. Sporofity Seta żółtawo brązowa, długości 5–8 mm, prosta gdy sucha, zakrzywiona gdy mokra. Puszka zarodni wyprostowana, symetryczna i gładka. Ząbków perystomu 16, są gładkie, lancetowate, żółtawo brązowe, czasem delikatnie rozdzielone na czubku. Zarodniki kuliste.
Biologia i ekologia Blindia ostra rośnie w korytach potoków górskich lub nad ich brzegami porastając bezpośrednio kamienie i skały, jak również cienką warstwę gleby na ich powierzchni. Występuje w strefie tzw. rozprysku wody, w miejscach całkowicie zalewanych tylko okresowo, przy podwyższonym stanie wody. Preferuje siedliska ubogie, oligotroficzne, o odczynie obojętnym. Zasiedla zarówno stanowiska zacienione jak i odsłonięte.
Jest gatunkiem stenotroficznym o dużej wartości wskaźnikowej. W polskim indeksie MIR i w indeksie brytyjskim MTR jest wskaźnikiem ultraoligotrofii wód.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja systematyczna gatunku Blindia acuta (Hedw.) Bruch & Schimp według Goffinet i in.