zgłosiło się ich ok. sześciu tysięcy (Jarosław liczył przed powstaniem 100 tys. mieszkańców). Pierchurow relacjonował, że część ochotników samowolnie opuszczała jego oddziały natychmiast po wydaniu im broni. W źródłach podawane są bardzo różne szacunki liczby osób faktycznie walczących z czerwonymi (od 600, poprzez 1500, do czterech tysięcy). Zachętą do udziału w powstaniu miało być wypłacanie żołdu: 300 rubli w pierwszych dniach, a następnie nawet 900 rubli za dzień czynnej walki. Środki na ten cel pozyskano, przejmując kasę Banku Państwowego, w której znajdowało się 4,5 mln rubli.
Powstańcy dysponowali wozem pancernym „Dobrynia”, a na najwyższych punktach w mieście (m.in. na dachach murowanych budynków, wieżach ciśnień i dzwonnicach cerkiewnych) ustawili karabiny maszynowe. Duchowieństwo prawosławne w trakcie powstania udzielało Ludowemu Związkowi stałego poparcia – w cerkwiach modlono się w intencji pokonania bolszewików, wzywano do czynnej walki z nimi.