Od sierpnia 1962 do października 1963 był szefem strzelania powietrznego w dowództwie nowego rodzaju Sił Zbrojnych - Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Następnie studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie (1963–1966). Następnie przez wiele lat służył w dowództwie 1 Korpusu Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie, gdzie był kolejno starszym inspektorem lotnictwa (1966–1968), zastępcą szefa Oddziału Lotnictwa (1968–1972), szefem Wydziału Szkolenia Lotniczego (1972–1979). Po utracie warunków zdrowotnych do wykonywania lotów na samolotach odrzutowych przez kolejne 10 lat pełnił służbę na Centralnym Stanowisku Dowodzenia Dowódcy Wojsk OPK.
Był pilotem wojskowym pierwszej klasy. W powietrzu spędził 3300 godzin, nie miał nigdy przesłanek wypadków ani wypadków lotniczych. Członek PZPR.
W stan spoczynku przeszedł 22 sierpnia 1989. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera FIII-12-6).