Od grudnia 1931 do 1937 był przewodniczącym Zarządu Wniesztorgbanku ZSRR i jednocześnie redaktorem pisma „Wiestnik Adiewniej Istorii” Akademii Nauk ZSRR oraz zastępcą przewodniczącego Zarządu Banku Państwowego ZSRR.

23 grudnia 1937 został aresztowany podczas wielkiej czystki i 4 grudnia 1940 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR pod zarzutem, że jakoby w 1922 został zwerbowany przez Sokolnikowa i przyłączył się do nacjonalistycznego ugrupowania w Gruzji, w 1929 przyłączył się do antyradzieckich organizacji prawicowych, a w 1932 ustanowił antyradzieckie związki z Sokolnikowem, któremu miał udzielić zgody na udział w antyradzieckiej działalności. 23 stycznia 1941 karę zamieniono mu na 15 lat pozbawienia wolności, jednak 20 sierpnia 1941 na plenum Sądu Najwyższego ZSRR przywrócono wyrok z 4 grudnia 1940 – rozstrzelanie, wykonaną tego samego dnia. 5 marca 1943 rozstrzelano także jego żonę. 19 stycznia 1956 został pośmiertnie zrehabilitowany.

Bibliografia

Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Gruzińscy komuniści Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1941