Związek między ładunkami a ich potencjałami określa wzór:
gdzie: – ładunek na ciele i, – potencjał przewodnika j, – macierz pojemności elektrycznej, – pojemność elektryczna własna poszczególnych ciał, jeśli i <> j – współczynnik indukcji elektrostatycznej między ciałem i a ciałem j, zwany pojemnością elektryczną wzajemną dwóch ciał,
Pojemność wzajemna dwóch naładowanych przewodników zawierających ładunki i wynosi:
gdzie i to potencjały tych przewodników.
Pojemność wzajemna jest podstawowym parametrem układów elektrycznych gromadzących ładunek w wyniku różnicy potencjałów, w tym kondensatorów. Przymiotnik „wzajemna” jest zwykle pomijany.
Historia Początki pojęcia pojemności elektrycznej należy doszukiwać się w XVIII wieku dzięki pracom dwóch naukowców, Pieter van Musschenbroek oraz Ewald Georg von Kleist, którzy około 1745 roku, niezależnie od siebie stworzyli butelkę lejdejską.